مطالعه‌اي بر نقش آثار سينمايي به‌عنوان منبعي جهت برانگيزش مولدهاي اوليه در طراحي معماري

بيان مسئله: نقط آغازين طراحي، مرحله‌اي پيچيده‌، مهم و مبهم است. پژوهشگران معتقدند كه طراحان در ابتداي طراحي، از فكر بسيار ساده‌اي استفاده مي‌كنند تا زنجير راه‌حل‌هاي ممكن را محدود كنند كه به آن مولد اوليه مي‌گويند. مولدهاي اوليه منابع مختلفي دارند كه يكي از آن‌ها رجوع به‌ ساير عرصه‌هاست و در اين‌ ميان، سينما زمينه‌اي ‌است كه گستر وسيعي از فضاهاي نامكشوف را در اختيار قرار داده است. بنابراين، سؤال اين پژوهش عبارت است از اينكه چگونه مي‌توان آثار سينمايي را به‌عنوان يكي از منابع شكل‌گيري مولدهاي اوليه در نظر گرفت؟ هدف پژوهش: اين پژوهش سعي دارد تا نقش سينما را به‌عنوان يكي از منابع شكل‌دهنده به مولدهاي اوليه، بررسي كند تا به‌واسط آن، يك منبع قابل اعتنا براي تسهيل گام نخست طراحي كه با پيچيدگي‌هاي زيادي روبه‌روست مطرح شود.روش پژوهش: اين پژوهش ابتدا مبتني‌بر مباحث نظري موجود در منابع كتابخانه‌اي، مفهوم مولد اوليه را شرح مي‌دهد، سپس با به‌كارگيري روش پژوهش كيفي و تحليل محتواي سكانس‌هاي برخي از آثار سينمايي، امكان بهره‌گيري از سينما به‌عنوان يكي از منابع مولدهاي اوليه را بررسي مي‌كند.نتيجه‌گيري: پس‌از حصول‌شناختي از مفهوم مولد اوليه، دسته‌بندي از آن ارائه مي‌شود و براي هر دسته، شواهد نظري از متون سينما ارائه شده است. چهار نظرگاه مختلف با تكيه‌بر همين دسته‌بندي، شامل زيست انسان، استعاري- فلسفي، مباحث محيطي و مباحث شكلي براي بررسي مصاديق سينمايي اتخاذ شده و براي هر يك، مصاديقي از آثار سينمايي ارائه شده است. طبق اين نكات، نشان داده شد، سينما منبعي قابل ‌اعتنا براي مولدهاي اوليه بوده و مي‌تواند برانگيزانند طيف وسيعي از مولدهاي اوليه باشد.