تدوين‌‌ مدل اضطراب‌‌ مرگ بر‌‌ اساس رگه‌‌هاي‌‌شخصيتي و تنظيم‌شناختي‌‌هيجان با نقش واسطه‌‌اي اضطراب ابتلا به كرونا‌‌ويروس

زمينه و اهداف: نگراني‌ها در مورد مرگ ممكن است اثرات منفي بر كيفيت زندگي مرتبط با سلامت بگذارد و در دوره شيوع كرونا ويروس در بيشتر افراد اضطراب‌‌مرگ ديده شد. لذا شناسايي عواملي كه در اين دوران بر اضطراب‌‌مرگ تأثيرگذار است، حائز اهميت است. از اين‌‌رو پژوهش حاضر با هدف تدوين ‌‌مدل اضطراب ‌‌مرگ بر‌‌ اساس رگه‌‌هاي‌‌شخصيتي و تنظيم‌شناختي ‌‌هيجان با نقش واسطه‌‌اي اضطراب ابتلا به كرونا‌‌ويروس انجام گرفت.روش بررسي: پژوهش‌‌حاضر توصيفي از نوع همبستگي بود كه با روش تحليل مسير انجام گرفت. جامعه‌آماري شامل كليه ‌‌شهروندان استان قم در سال ۱۴۰۰ بود. ۴۰۰ نفر به روش‌‌نمونه‌‌گيري در دسترس به‌‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. به منظور گردآوري داده‌‌ها از پرسشنامه رگه‌‌پنج‌‌عاملي‌‌شخصيت (كاستا و مك‌‌كري، ۱۹۸۵)، تنظيم‌‌شناختي‌‌هيجاني (گرانفسكي و كرايچ، ۲۰۰۲)، اضطراب به كروناويروس (علي‌‌پور و همكاران، ۱۳۹۸) و اضطراب‌‌مرگ تمپلر، ‌‌۱۹۷۰) استفاده شد. تجزيه و تحليل داده‌‌ها با آزمون همبستگي پيرسون و تحليل‌‌مسير انجام گرفت. يافته‌ها: نتايج آزمون تحليل‌‌مسير نشان داد كه مدل پژوهش از برازش‌‌مطلوبي برخوردار است. رگه‌هاي‌‌شخصيتي و تنظيم‌‌شناختي‌‌هيجان توانايي تبيين ۱۴%‌‌ از واريانس اضطراب مبتلا به كرونا ويروس را دارند. افزون بر آن رگه‌هاي‌‌شخصيتي، تنظيم شناختي‌‌هيجان و اضطراب مبتلا به كرونا‌‌ويروس توانايي تبيين ۳۶%‌‌ از واريانس اضطراب‌‌مرگ را دارند.نتيجه‌گيري: اين نتايج نشان‌‌دادند كه اضطراب ‌‌ابتلا ‌‌به‌‌كرونا‌‌ويروس در رابطه‌‌ با رگه‌هاي‌‌شخصيتي، تنظيم‌‌شناختي و اضطراب‌مرگ واسطه‌‌اي دارد.