مقايسه اثربخشي دو روش آموزش تنظيم هيجاني و بازآموزي اسنادي بر بهبود نشانه‌هاي اهمالكاري دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي آجا

زمينه و اهداف: اهمالكاري بر عملكرد تحصيلي دانشجويان بسيار تأثيرگذار است و عدم پيشگيري از آن خسارات جبران‌ناپذيري تحميل مي‌كند. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي مداخله بازآموزي اسنادي و تنظيم هيجاني بر بهبود نشانه‌هاي اهمالكاري دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي آجا انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه از نوع نيمه‌آزمايشي همراه با مراحل پيش‌آزمون و پس‌آزمون بود. از بين دانشجويان مشغول به تحصيل در نيمسال اول تحصيلي 1402-1401 با روش نمونه‌گيري در دسترس 30 دانشجو كه با توجه به پرسشنامه SCL90 از سلامت رواني برخوردار بودند و در عين حال بالاترين نمره را در پرسشنامه اهمالكاري تحصيلي سولومون و راث‌‌بلوم كسب كردند به عنوان نمونه انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايشي قرار گرفتند. آموزش‌هاي بازآموزي اسنادي در طي 7 جلسه و تنظيم هيجاني طي 8 جلسه يك ساعته به اعضاي دو گروه آزمايشي ارائه گرديد. از مقياس اهمالكاري در مراحل پيش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شد. داده‌ها با استفاده از روش تحليل كوواريانس تك‌متغيري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: با كنترل اثرات پيش‌آزمون، دو روش مداخله بر بهبود نشانه‌هاي اهمالكاري تأثيرگذار بود و نتايج حاصل از آزمون تعقيبي نشان مي‌دهد كه روش بازآموزي اسنادي در بهبود علائم اهمالكاري نسبت به روش تنظيم هيجاني اثربخش‌تر است. نتيجه‌گيري: استفاده از نتايج پژوهش حاضر در طراحي برنامه‌هاي آموزشي پيشگيرانه و بهبود عملكرد تحصيلي دانشجويان مؤثر است.