پيش بيني رفتارهاي پرخطر بر اساس تحول مثبت نوجواني و سرمايه‌هاي روان شناختي مثبت در نوجوانان

هدف: هدف از پژوهش حاضر پيش بيني رفتارهاي پرخطر بر اساس تحول مثبت نوجواني و سرمايه‌هاي روان شناختي مثبت در نوجوانان بود. روش: اين پژوهش توصيفي-همبستگي بود. جامعه آماري شامل نوجوانان شهر تهران در سال 1399 بود كه از اين ميان 298 نفر به شيوه نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه هاي خطرپذيري نوجوانان ايراني، تحول مثبت نوجواني، اميد، تاب‌آوري، خودكارآمدي، و خوش‌بيني بود. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون گام به گام استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد ابعاد تحول مثبت نوجواني و سرمايه‌هاي روان شناختي مثبت با رفتارهاي پرخطر و گرايش به مصرف مواد در نوجوانان همبستگي معنادار داشتند . نتايج رگرسيون نيز حاكي از اين بود كه مولفه‌هاي تحول مثبت نوجواني و سرمايه‌هاي روان شناختي 45 درصد از واريانس رفتارهاي پرخطر را تبيين كردند. نتيجه‌گيري: طبق نتايج به دست آمده، تحول مثبت نوجواني و سرمايه‌هاي روان شناختي مثبت (اميد، تاب‌آوري، خودكارآمدي، و خوش‌بيني) نقش مهمي در پيش‌بيني رفتارهاي پرخطر نوجوانان دارند. تحول مثبت نوجواني و سرمايه‌هاي روان شناختي مثبت مي‌توانند باعث كاهش بروز و تداوم گرايش به رفتارهاي پرخطر در نوجوانان گردند. بنابراين، طراحي مداخلات مبتني بر بهبود اين ويژگي ها به عنوان مبنايي براي كاهش رفتارهاي پرخطر اين گروه از افراد پيشنهاد مي‌شود.