پيش بيني بهزيستي روانشناختي براساس سيستم هاي مغزي رفتاري و فراشناخت در افراد وابسته به مواد تحت درمان نگهدارنده

هدف: هدف پژوهش حاضر پيش بيني بهزيستي روانشناختي براساس سيستم­ هاي مغزي رفتاري و فراشناخت در افراد وابسته به مواد تحت درمان نگهدارنده بود. روش: روش پژوهش توصيفي -همبستگي بود. جامعه‌آماري پژوهش شامل تمامي بيماران وابسته به مواد مراجعه‌كننده به مراكز ترك اعتياد شهر سمنان در سال 1402 بود. از اين بين، 310 نفر به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه بهزيستي روانشناختي، پرسشنامه سيستم­هاي مغزي رفتاري و پرسشنامه فراشناخت بود. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون گام به گام استفاده شد. يافته­ ها: نتايج نشان داد كه بين بهزيستي روانشناختي با سيستم بازداري رفتاري، باورهاي مثبت در مورد نگراني، نياز به كنترل افكار و فرايندهاي فراشناختي خودآگاهي رابطه منفي معنادار و با سيستم فعال ساز رفتاري رابطه مثبت معني­ داري وجود داشت . همچنين، 18 درصد از واريانس بهزيستي روانشناختي توسط مولفه­هاي باورهاي مثبت درمورد نگراني، فرايندهاي فراشناختي خودآگاهي و عدم اطمينان شناختي پيش بيني شد. نتيجه گيري: براساس نتايج، باورهاي فراشناختي نقش مؤثري در بهزيستي روانشناختي در افراد وابسته به مواد تحت درمان نگهدارنده دارند. بنابراين، مي­توان با هدف قرار دادن باورهاي فراشناختي براي بهبود روند درمان اعتياد و افزايش سطح كيفيت زندگي در بيماران استفاده نمود.