پيش بيني دسترسي آسان به مواد مخدر بر اساس عوامل جامعه شناختي

هدف: : هدف پژوهش حاضر پيش بيني دسترسي آسان به مواد مخدر بر اساس عوامل جامعه­ شناختي بود. روش: روش پژوهش توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي مصرف‌كنندگان مواد شهر اصفهان در سال 1400 بود كه از اين بين 200 نفر به شيوه نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش پرسشنامه‌هاي محقق ساخته شامل احساس آنومي اجتماعي، كنترل اجتماعي، محروميت نسبي، گسيختگي نظام خانواده و دسترسي آسان به موادمخدر بود. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون همزمان استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه احساس آنومي اجتماعي، كنترل اجتماعي، محروميت نسبي و گسيختگي نظام خانواده به ترتيب بيشترين تأثير را بر دسترسي آسان به مواد مخدر داشتند. در مجموع، اين متغيرها 19/2 درصد از تغييرات دسترسي آسان به مواد مخدر را تبيين نمودند. نتيجه‌گيري: زماني كه بين هنجارها و نهادهاي اجتماعي تضاد حاصل شود، نظام گسيختگي به وجود مي‌آيد و به دليل فقدان كنترل اجتماعي، نوعي گسيختگي نظارتي در سطح خانواده و اجتماع شيوع يافته و دسترسي به توزيع مواد مخدر را ممكن مي‌سازد. در اين ميان، بحران هويت‌يابي، سست‌شدن روابط اعضا با خانواده خود، افزايش گرايش به همسالان و دوستان و الگويابي باعث گرايش به اين امر مي‌گردد.