تبيين عوامل علي مؤثر بر تحقق معيشت پايدار مناطق روستايي كشور افغانستان (مورد مطالعه: روستاهاي شمالي شهرستان اندر)

در روستاهاي مورد مطالعه از اثر موجوديت چالش‌هاي معيشتي و تحقق عوامل علي موثر براي از بين بردن چالش هاي متذكره نياز مبرم به چنين پژوهشي بيش ازپيش محرز گرديدد. مطالعه حاضر از نظر پارادايميك، از نوع كيفي بوده و راهبرد در اين پژوهش نظريه بنياني با استفاده از روش استراوش و كوربين مي‌باشد. به‌منظور جمع‌آوري داده‌ها از مصاحبه‌هاي عميق، مشاهده مستقيم، تهيه عكس و فيلم استفاده‌شده است. نمونه‌گيري در پژوهش حاضر به‌صورت هدفمند و با بهره‌مندي از تكنيك گلوله‌برفي از جامعه مطلعين كليدي بود. تجزيه‌وتحليل داده‌ها در سه مرحله كدگذاري باز، كدگذاري محوري و كدگذاري انتخابي با استفاده از نرم‌افزار ATLAS.ti صورت پذيرفته است كه در اين مقاله صرفاً به تحليل عوامل علي پرداخته شده است. با توجه به نتايج تحقيق مي‌توان گفت كه وابستگي بيشتر به بخش كشاورزي، جنگ و چالش‌هاي امنيتي، نبود امنيت غذايي و كارايي ضعيف بخش دامداري و طيور عواملي هستند كه راه‌هاي دسترسي به معيشت پايدار روستاييان را تحت تاثير خود قرار داده است. در ضمن كشاورزي سنتي، عدم سرمايه‌گذاري در بخش روستايي و كشاورزي، خشك‌سالي و روش‌هاي سنتي آبياري، اثرات جنگ، امنيت سرمايه‌گذاري، چالش‌هاي تغذيه‌اي، ضعف در دام و طيور اصلاح نژاد شده، كمبود توليد لبنيات و عدم بهره‌برداري مؤثر از محصولات دامي نيز به دارايي‌هاي معيشتي روستاييان آسيب رسانيده است و اين عوامل در ازدياد فقر و ازدياد چالش‌هاي معيشتي نقش بسزايي دارند.