بررسي دگرمتني مجموعۀ شعر از شرابه‌هاي روسري مادرم اثر سيدحسن حسيني

انقلاب اسلامي ايران تأثير بسيار عميقي در ادبيات فارسي منظوم و منثور داشته است. يكي از ابعاد اين تأثير، توليد فراوان اشعار مذهبي و آييني است. شعر فاطمي يكي از زيرشاخه هاي ادبيات آييني پس از انقلاب است كه در آغاز در قالب‌هاي كلاسيك نمود پيدا كرد. شاعراني چون قيصر امين‌پور و سيدحسن حسيني پس از انقلاب اسلامي، ظرفيت‌ قالب‌هاي نيمايي و آزاد را براي بيان مفاهيم آييني به كار گرفتند. سيدحسن حسيني در مجموعه‌هاي «گنجشك و جبرئيل» و «از شرابه‌هاي روسري مادرم» به‌ترتيب به ارائۀ سروده‌هاي عاشورايي و فاطمي پرداخته است. در اين پژوهش، مجموعۀ «از شرابه‌هاي روسري مادرم» بر اساس نظريۀ دگرمتنيت ژرار ژنت، زبان شناس فرانسوي، بررسي و تحليل شد. بر اساس مهم‌ترين نتايج اين پژوهش، بيشتر پيرامتن‌هاي اين مجموعه از نوع درون‌متني شخص ديگر هستند كه با متن اصلي رابطۀ بينامتنيت صريح دارند. همچنين مهم‌ترين گشتارهاي اعمال شده در اين مجموعه برمبناي تحليل فزون‌متني اشعار آن ارزش‌گذاري، ارزش‌كاهي، تراش و انبساط است.