ظرفيت شناسي گردشگري در ديپلماسي فرهنگي جمهوري اسلامي ايران با تأكيد بر گردشگران مذهبي پاكستاني

زمينه و هدف: گردشگري پديده‌اي است كه منجر به تقويت ارتباطات ميان فرهنگ‌هاي مختلف مي‌شود. با وجود زمينه‌هاي فرهنگي مشترك ميان ملت‌ها دستيابي به ارتباطات ميان‌فرهنگي در خلال گردشگري آسان‌تر شكل مي‌گيرد. اگر گردشگري داراي اثرات مثبت فرهنگي بر گردشگران باشد، آن‌ها را تبديل به مبلغان غيرمستقيم جامعه ميزبان كرده و در نهايت منجر به تقويت ديپلماسي فرهنگي كشور ميزبان در كشور هدف مي‌گردد. با اين تعريف، گردشگري مي‌تواند ظرفيت‌هاي زيادي را در زمينه تقويت ارتباط ايران و پاكستان و ايجاد عمق راهبردي جمهوري اسلامي ايران فعال كند. دراين‌بين، گردشگري مذهبي از جايگاه قابل‌توجهي در ميان انواع ديگر آن براي مخاطبان پاكستاني داراست.روش شناسي: مقاله حاضر از نظر هدف مطالعه، كاربردي و از حيث روش شناسي، كيفي است. محقق با استفاده از مصاحبه نيمه‌ساختاريافته به جمع آوري نظر خبرگان درباره اين موضوع پرداخته و با بهره مندي از روش تحليل مضمون به تفسير يافته هاي به‌دست‌آمده اقدام نموده است.يافته ها: ظرفيت هاي موجود در گردشگري ايران براي پاكستاني ها (46 ظرفيت در قالب 10 مضمون فرعي)، موانع پيشروي توسعه گردشگري ايران براي پاكستاني‌ها (37 مانع در قالب 7 مضمون فرعي) و راهكارهاي توسعه گردشگري ايران براي پاكستاني ها (23 راهكار درقالب 6 مضمون فرعي)، شناسايي و استقرا شدند.نتيجه گيري و پيشنهادات: طبق تفسير يافته ها، ظرفيت هاي بالقوه براي توسعه و بهبود ورود گردشگران پاكستاني، موانع بر سر راه توسعه اين امر و راهكارهاي برداشتن موانع پيشرو احصاء و در نهايت مدل بهره مندي از اين ظرفيت ها، موانع آن و راهكارهايي كه منجر به بهترشدن جايگاه ايران در ميان مردم پاكستان و در يك‌كلام تقويت ديپلماسي فرهنگي جمهوري اسلامي ايران در اين كشور مي گردد، استخراج گرديد.نوآوري و اصالت: با بررسي هاي انجام شده، تحقيقات كمي از منابع فارسي به محوريت گردشگري مذهبي در بهره مندي از آن در جهت ديپلماسي فرهنگي ايران پرداخته اند. اين مسئله بخصوص در مورد مطالعه ما يعني گردشگران مذهبي پاكستاني بديع است.