بررسي تأثير آموزش‌هاي معكوس، رو در رو و تركيبي بر توانايي تلفظ زبان‌آموزان درون‌گرا و برون‌گراي زبان انگليسي

در زمينه يادگيري زبان انگليسي، تلفظ به عنوان يكي از مهارتهاي اساسي شناخته ميشود كه تأثير زيادي بر ارتقاء توانايي ارتباطي و اثربخشي در مكالمات دارد. با توجه به اهميت اين مهارت، تحقيق حاضر به بررسي اثربخشي سه روش آموزشي مختلف بر توانايي تلفظ زبان آموزان درونگرا و برونگرا در سطح متوسط مي پردازد. در اين راستا، 60 زبان آموز انگليسي از شهر اصفهان انتخاب شدند. اين نمونه سپس به صورت تصادفي به سه گروه تقسيم شد: گروه رو در رو، گروه معكوس، و گروه تركيبي. هر گروه شامل 20 نفر بود. پس از توزيع پرسشنامه شخصيت آيزنك كه يك ابزار ارزيابي است كه براي تشخيص برونگرايي و درونگرايي افراد به كار ميرود ، زبانآموزان به دو دسته درون گرا و برون گرا تقسيم شدند. سپس، يك پيش آزمون تلفظ به هر گروه داده شد. در مرحله بعدي، زبان آموزان گروه معكوس سه روز قبل از شروع كلاس تلفظ، فيلم هاي آموزشي را از طريق كلاسهاي اسكاي روم دريافت كردند و سپس در كلاس آنلاين فراگيران به انجام فعاليت ها و تمرينهاي مختلف در رابطه با محتوا پرداختند. گروه رو در رو به صورت حضوري آموزش ديدند و گروه تركيبي، شركت كنندگان هم در كلاس آنلاين اسكاي روم شركت كردندو هم در جلسات حضوري،. پس از اتمام دوره آموزشي، يك پسآزمون تلفظ كه شامل 30 سوال بود بر روي سه گروه انجام شد. سپس، با استفاده از تحليل واريانس دو متغيره و تحليل واريانس يكطرفه، دادهها مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها نشان دادند كه سه روش آموزشي به طور مثبتي توانايي تلفظ زبانآموزان برونگرا را بهبود مي بخشند، با اين حال، رويكرد آموزش تركيبي توانست بر يادگيري تلفظ شركتكنندگان برون گرا در مقايسه با درون گرايان تأثير مثبت بگذارد. نتيجه گيري اين تحقيق نشان مي دهد كه معلمان زبان انگليسي و طراحان برنامه درسي مي توانند از نتايج اين مطالعه به منظور بهبود توانايي تلفظ زبان آموزان بهره مند شوند.