اثربخشي مداخله مثبت‌انديشي بر فرسودگي تحصيلي و درگيري تحصيلي دانش‌آموزان

پژوهش با هدف اثربخشي مداخله مثبت‌انديشي بر فرسودگي تحصيلي و درگيري تحصيلي دانش‌آموزان پايه پنجم ابتدايي شهر كرمان انجام شد. روش‌ مطالعه ‌شبه‌آزمايشي‌ با ‌طرح ‌پيش ‌آزمون - پس‌آزمون و ‌پيگيري‌ همراه‌ با ‌گروه‌ كنترل ‌بود. ابتدا به 100 نفر از دانش‌آموزان به‌صورت در دسترس پرسشنامه فرسودگي تحصيلي و درگيري تحصيلي داده شد و از ميان آنها 40 نفر به‌عنوان نمونه (افرادي داراي درگيري تحصيلي پايين تا متوسط و فرسودگي تحصيلي بالا) انتخاب شدند و به شيوه تصادفي ساده در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. در اين پژوهش از دو پرسشنامه درگيري تحصيلي و فرسودگي تحصيلي و همچنين بسته استاندارد آموزشي مثبت‌انديشي استفاده شد. مشاركت‌كنندگان گروه آزمايش به مدت 8 جلسه 90 دقيقه‌اي آموزش داده شدند؛ درحالي‌كه در اين مدت گروه كنترل در كلاس‌هاي مثبت‌انديشي شركت نداشتند. قبل از شروع آموزش از هر دو گروه آزمايش و كنترل پيش‌آزمون گرفته شد. براي تحليل ‌داده‌ها از‌ آزمون ‌اندازه‌گيري مكرر استفاده ‌شد. يافته‌هاي اجراي دو پرسشنامه نشان دادند آموزش مثبت‌انديشي بر فرسودگي تحصيلي و درگيري تحصيلي دانش‌آموزان تأثير معناداري دارد؛ بنابراين، مي‌توان نتيجه گرفت آموزش مثبت‌انديشي باعث بهبود فرسودگي تحصيلي و درگيري تحصيلي دانش‌آموزان شده است. همچنين، آموزش مثبت‌انديشي در دانش‌آموزان باعث حذف افكار منفي و پرورش افكار مثبت شده است، سطح انرژي و توانمندي دانش‌آموزان را افزايش داده و اين امكان را براي دانش‌آموز فراهم كرده است تا با رهايي از تفكر منفي، شكست را به موفقيت و تهديد را به فرصت تبديل كنند.