تدوين و اعتبار سنجي مقياس ترس از در حاشيه ماندن در جامعه ايراني

هدف اصلي اين مطالعه توسعه و بررسي ويژگي‌هاي روان‌سنجي سازگاري مقياس ترس از در حاشيه ماندن در ميان جمعيت نوجوانان و جوانان ايراني بود. روش: اين پژوهش از نوع مطالعات همبستگي بود ،جامعه پژوهش 380 نوجوان و جوان ايراني 16 تا 24 ساله بودند كه در سال 1400 در مدارس و دانشگاههاي اردبيل مشغول به تحصيل بودند كه به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند.پس از ترجمه پرسشنامه اصلي به فارسي كه شامل 10 سوال بود، پرسشنامه ترس از در حاشيه ماندن توسط يك پرسشنامه 18 سوالي اندازه گيري شد كه نسبت به پرسشنامه اصلي تغيير يافته است. تحليل عاملي اكتشافي و تأييدي براي بررسي شواهد اعتبار ساختاري آن انجام شد. يافته ها: يافته ها نشان داد كه پرسشنامه ترس از در حاشيه ماندن با سه خرده مقياس فقدان،اجبار و مقايسه و 18 سوال، از لحاظ روانسنجي از پايايي(95/.) و برازندگي(62/.) خوبي برخوردار است.ساختار عاملي تاييدي نيز ،مدل سه عاملي پيشنهادي پرسش نامه ياد شده را تاييد كرد. نتيجه گيري:ازپرسشنامه تحليل عاملي شده ترس از در حاشيه ماندن مي توان براي تشخيص و كمك به نوجوانان و جوانان در معرض خطر آسيب هاي شبكه هاي اجتماعي استفاده كرد.