تبيين روابط علي تنظيم هيجان و استرس والديني با تعارضات زناشويي: نقش ميانجي‌گر انعطاف‌پذيري روان شناختي در دوران همه‌گيري كروناويروس

اين پژوهش با هدف بررسي نقش ميانجي‌گري انعطاف‌پذيري روان‌شناختي در رابطه بين تنظيم شناختي هيجان و استرس والديني با تعارضات زناشويي در دوران همه گيري كرونا ويروس اجرا شد. روش تحقيق توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش را زنان متاهل شهر تهران در سال 1400 تشكيل دادند. نمونه پژوهش 257 نفر بود، كه به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش عبارت بودند از: پرسش‌نامه تعارضات زناشويي (1379)، پرسش نامه تنظيم هيجان (2006)، پرسش نامه پذيرش و عمل ويرايش دوم (2011) و فرم كوتاه پرسشنامه استرس والديني (1983). اطلاعات به دست آمده با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل مسير مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه استرس والدگري و تنظيم هيجان با تعارضات زناشويي در دوران همه گيري كرونا ويروس رابطه معناداري وجود دارد (0.05 p). همچنين نتايج نشان داد كه انعطاف پذيري روان شناختي در رابطه بين استرس والدگري و تنظيم هيجان با تعارضات زناشويي در دوران همه گيري كرونا ويروس نقش ميانجي دارد (0.05 p). بنابراين، به منظور كاهش شدت تعارضات زناشويي در دوران همه گيري كرونا ويروس، پيشنهاد مي شود برنامه هاي آموزشي لازم براي كاهش استرش‌هاي والدگري اجرا شود.