مهندسي آغاز حيات انسان در طب نوين و ديدگاه فلسفي ابن سينا

زمينه و هدف: فرايندي كه طي آن حيات انسان آغاز مي‌شود و مسيري كه طي مي‌شود تا نطفه به انسان كامل تبديل شود، در پزشكي و ديدگاه‌هاي ديني، فلسفي و كلامي مورد توجه قرار گرفته است و هر كدام به انحاي مختلف سعي نموده‌اند تا بر اين فرايند و مسير روشني افكنند؛ اهميت وضوح‌بخشيدن به اين فرايند و مسير، به خصوص در پزشكي، به سبب پيشرفت فناوري‌هاي نوين كه راهكارهايي سازنده براي باروري و كمك‌باروري فراهم كرده‌اند، بسيار بيشتر احساس مي‌شود؛ به غير از تلاشي كه دانشمندان و پزشكان در اين زمينه داشته و دارند، به نظر مي‌رسد با استفاده از مطابقت‌دادن فرايند و مسيري كه بر اساس مباني فلسفي تبيين شده است، نه‌تنها مي‌توان اين فرايند و مسير را روشن‌تر كرد، بلكه اين فناوري‌هاي نوين، داراي مبنا و تأييد فلسفي خواهند شد كه در اين صورت، انجام‌دادن آن‌ها با قوت بيشتري از طرف دانشمندان و پزشكان دنبال مي‌شود و مي‌تواند آن‌ها را در تصميم‌گيري بهتر در اين موارد ياري كند.روش: روش انجام اين تحقيق، مطالعه توصيفي ـ تحليلي متكي بر منابع كتابخانه‌اي بوده و تلاش شده است بر اساس مباني طب و فلسفه بوعلي سينا، فناوري‌هاي نوين باروري مورد تحليل قرار گيرد.ملاحظات اخلاقي: در ارائه گزارش و انتشار مطالب، صداقت و امانتداري رعايت شده است.يافته‌ها: در اين مقاله سعي شده است بر اساس ديدگاه فلسفي اين سينا، فناوري‌هاي نوين باروري و كمك‌باروري مورد بررسي و تحليل قرار گيرند.نتيجه‌گيري: تضادي بين فناوري‌هاي نوين باروري و ديدگاه پزشكي و فلسفي ابن سينا وجود ندارد.