بازخواني چالشها و فرصتهاي سياسي، اقتصادي و جغرافياي منابع انرژي بين ايران و تركيه

اين مقاله به بررسي موانع و فرصتهاي ابعاد جغرافيايي، اقتصادي و سياسي صادرات گاز ايران در بازار تركيه مي پردازد. ايران با توجه به منابع غني گازي مي تواند از اين فرصت براي ارتقاي توان اقتصادي خود بهره گيرد. روش پژوهش ، مدل سوات و چارچوب نظري امنيت انرژي با تاكيد بر امنيت انرژي كشورهاي توليد كننده و مشخصاً ايران است كه به توضيح وضعيت موجود ذخاير گاز طبيعي و توليد اين كشور و سپسبه تبيين و تحليل فرصتها و چالشهاي موجود در بازار تركيه از ديدگاه جغرافياي منابع، اقتصاد و سياست مي پردازد. ايران داراي ذخايرو ميادين گازي است كه از طريق خط لوله آنكارا-تبريز به تركيه صادر مي شود اما با وجود تحريمها، ايران نتوانسته زيرساختارهاي گازي خود را به طور گسترده بازسازي كند. افزايش تقاضا و قيمتهاي مناسب گاز براي ايران درآمد به همراه داشته است. اگرچه مشكلات مربوط به ترانزيت گاز مي تواند درآمد اقتصادي ايران را تحت الشعاع قرار دهد. رقابت سياسي نيز بخشي از رابطه ايران و تركيه مي باشد اگرچه همكاري نيز در دهه هاي اخير تقويت شده است. اما رابطه تركيه و امريكا در زمينه استقرار سپر دفاع موشكي امريكا در تركيه، تحولات در درياي خزر و تحولات سوريه سبب ترديد ايران به همكاري با تركيه شده است. نتايج نشان مي دهد كه قراردادهاي بلند مدت و قيمتهاي مناسب گاز ايران در تركيه، فرصت مناسب براي صادرات و كسب درآمد ايران