يك روش مبتني بر وزن‌هاي مشترك براي تعيين بهترين واحد تصميم‌گيري در تحليل پوششي داده‌ها

در مدل‌هاي كلاسيك تحليل پوششي داده‌ها (DEA) بهترين واحدهاي تصميم‌گيرنده اندازه كارايي كامل دارند و با مقدار يك نيز نشان داده مي‌شوند و به تجربه مي‌دانيم كه بيشتر از يك واحد در وضعيت كارا قرار مي‌گيرند. يكي از موضوعات جالبي كه اغلب مورد توجه محققين قرار مي‌گيرد تمايز ميان عملكرد واحدهاي تصميم‌گيرنده‌اي (DMU) است كه كارايي كامل دارند. نويسندگان مختلف مشكل پيدا كردن بهترين واحد كارا را از ديدگاه‌هاي مختلف مورد مطالعه قرار دادند. با اين حال تا جايي كه نگارندگان مطلع هستند هيچ تعريف صريحي براي بهترين واحد كارا وجود ندارد. به همين دليل رويكردهاي مختلف، واحدهاي متفاوتي را به عنوان بهترين واحد كارا معرفي مي نمايند. در مقاله‌ي حاضر با استفاده از مجموعه مرجع همه واحدهاي كاراي قوي و مجموعه مشترك وزن‌ها يك مدل مبتني بر تحليل پوششي داده‌ها براي تعيين بهترين واحد تصميم گيري ارايه مي‌شود.  براي اين منظور، با حل يك مساله برنامه‌ريزي خطي ساده يك اندازه مقايسه‌اي براي هر واحد تصميم‌گيري تعريف مي‌شود و با استفاده از اين اندازه روشي براي رتبه‌بندي واحدهاي روي مرز تعيين مي‌شود. يك مثال عددي نيز كاربرد رويكرد پيشنهادي را نشان مي‌دهد.