خودنمايي ديجيتال نيتيوها در اينستاگرام: تحليل فرايند، علل واگيري و تدابير پيشگيري

در سال‌هاي اخير، تفاخر و خودنمايي در شبكه‌هاي اجتماعي شيوع گسترده‌اي داشته است. اين پديده، اغلب در شبكه‌هاي اجتماعي تصويرمحور نظير اينستاگرام و بيشتر به‌دست نوجوانان يا نسل شبكه بروز و ظهور يافته است. اين نوشتار متكفل بررسي علل و عوامل گرايش به خودنمايي و فرايند آن و اپيدمي‌شدن اين پديده در گروه سني نوجوانان در اينستاگرام است. روش تحقيق حاضر، توصيفي ـ تحليلي با شيوۀ تحليل «تئوري زمينه‌اي» و «نظريه‌آزمايي» است. به‌منظور گردآوري داده‌ها علاوه‌بر مشاهدۀ مستمر رفتار هجده كاربر ازپيش تعيين‌شده در شبكۀ اجتماعي مذكور در بازه زماني مشخص (هشت هفته)، از ابزار مصاحبه با دوازده كاربر ديگر نيز استفاده شده است. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه اولاً پديدۀ خودنمايي و جلب‌توجه مفرط، كه بيماري شناخته مي‌شود، ريشه در اختلال شخصيت نمايشي (هيستريونيك) دارد كه علل زيستي ـ ژنتيكي آن چندان مشخص نيست؛ ثانياً شيوع بالاي آن بيش‌ازهمه معلول اختلال در شيوه‌هاي فرزندپروري والدين، آموزش و تقليد است كه به‌منظور فرامتغيرهاي سپهر سايبر تشديد شده است؛ ثالثاً پديدۀ خودنمايي مفرط در شبكه‌هاي اجتماعي، پديده‌اي با ماهيت انساني ـ اجتماعي است؛ بنابراين پيشگيري از اين انحراف نيز بايد با ماهيت و علل آن هم‌سنخ و هم‌جنس باشد.