از آبي دريا تا شبكۀ سياه: عمليات‌‌‌‌‌‌‌‌هاي سايبري در برخي مناطق دريايي و تنگه‌‌‌‌‌‌‌‌ هاي بين ‌‌‌‌‌‌‌‌المللي در پرتو دستورالعمل تالين

پيوند فزايندۀ كاركردهاي اصلي دولت‌‌‌‌‌‌‌‌ها با سرشت ‌‌‌‌‌‌‌‌به ‌‌‌‌‌‌‌‌هم ‌‌‌‌‌‌‌‌پيوستۀ فضاي سايبر، كشورها را در معرض طيفي نوين از تهديدها قرار مي‌‌‌‌‌‌‌‌دهد. جامعۀ بين‌‌‌‌‌‌‌‌المللي از افزايش تهديدهاي سايبري آگاه است و مي‌‌‌‌‌‌‌‌كوشد حقوق بين‌‌‌‌‌‌‌‌الملل موجود را براي تنظيم عمليات‌‌‌‌‌‌‌‌هاي سايبري گسترش دهد. هدف از مقالۀ حاضر اين است كه با استفاده از روش توصيفي ـ تحليلي و بهره‌‌‌‌‌‌‌‌گيري از منابع كتابخانه‌‌‌‌‌‌‌‌اي و اينترنتي، شرايط و الزامات عمليات‌‌‌‌‌‌‌‌هاي سايبري را در سه منطقۀ دريايي آب‌‌‌‌‌‌‌‌هاي مجمع‌‌‌‌‌‌‌‌الجزايري، منطقۀ مجاور و منطقۀ انحصاراً اقتصادي و نيز تنگه‌‌‌‌‌‌‌‌هاي بين‌‌‌‌‌‌‌‌المللي در پرتو دستورالعمل تالين 2 دربارۀ حقوق بين‌‌‌‌‌‌‌‌الملل قابل اعمال بر عمليات‌‌‌‌‌‌‌‌هاي سايبري بررسي كند. به‌نظر مي‌‌‌‌‌‌‌‌رسد دستورالعمل تالين 2 در تبيين قواعد حقوق بين‌‌‌‌‌‌‌‌الملل مربوط به عمليات سايبري، به‌‌‌‌‌‌‌‌ويژه در زمينۀ عمليات‌‌‌‌‌‌‌‌هاي سايبري در مناطق مختلف دريايي سودمند است و در كاهش خلأ هنجاري موجود در اين حوزه به‌كار آيد. بااين‌‌‌‌‌‌‌‌حال، نمي‌‌‌‌‌‌‌‌توان انكار كرد كه در ميان كارشناساني كه دستورالعمل‌ را نوشته‌اند، همچنان زمينه‌‌‌‌‌‌‌‌هاي اختلاف نظر و ابهام وجود دارد. چنين مي‌‌‌‌‌‌‌‌نمايد كه چارچوب حقوقي بين‌المللي حاكم بر دزدي دريايي و به‌‌‌‌‌‌‌‌ويژه اصل صلاحيت جهاني در پيگرد و مجازات مرتكبان، به‌‌‌‌‌‌‌‌رغم كاستي‌هاي آن، مبناي ايجاد رژيمي مشابه را به‌‌‌‌‌‌‌‌منظور تأمين امنيت سايبري بين‌المللي فراهم مي‌آورد. ازآنجاكه آيندۀ اقتصادي و سياسي كشورها هرچه بيشتر در‌‌‌‌‌‌‌‌هم‌‌‌‌‌‌‌‌تنيده مي‌‌‌‌‌‌‌‌شود، دستيابي به اجماع بين‌‌‌‌‌‌‌‌المللي دربارۀ موضوعاتي مانند نظام حقوقي حاكم بر حملات و عمليات‌‌‌‌‌‌‌‌هاي سايبري آسيب‌‌‌‌‌‌‌‌زا، براي امنيت جهاني و رفاه اقتصادي ضروري است.