چالش‌هاي حقوقي حفظ حريم خصوصي در شهرهاي هوشمند با نگاهي به حقوق بين‌الملل و حقوق ايران

با شكل‌گيري و توسعۀ اينترنت اشيا، شهر هوشمند در قالب انگاره‌اي نوظهور تجلي يافته است كه بر جنبه‌هاي مختلف زندگي انسان و سيستم‌هاي كنترل و پردازش اطلاعات هوشمند نظارت دارد. يك شهر هوشمند قادر است دنياي فيزيكي را تحت نظارت قرار دهد و سرويس‌هاي هوشمندي براي شهروندان ارائه كند، سرويس‌ها و خدماتي مانند بهداشت و درمان، حمل‌ونقل، سرگرمي و انرژي را متحول سازد و به شيوه‌اي نوين در دسترس دولت قرار دهد. فنّاوري‌هاي استفاده‌شده در شهرهاي هوشمند برخي نگراني‌ها و چالش‌ها در باب امنيت و حفظ حريم خصوصي شهروندان را مطرح مي‌كنند؛ زيرا برنامه‌هاي كاربردي در شهر هوشمند نه‌فقط طيف گسترده‌اي از اطلاعات مربوط به حريم خصوصي شهروندان را در راستاي رعايت منافع و مصالح عموم جمع‌آوري مي‌كنند، بلكه كنترل همه‌جانبه‌اي بر شهر دارند و طبعاً زندگي شهروندان را تحت‌تأثير نظارت‌‌ها و محدوديت‌هاي جدي قرار خواهد داد. در اين مقاله، با مطالعۀ كتاب‌ها و مقالات و به‌كارگيري منابع دردسترس به بررسي قوانين و مقررات در حقوق بين‌الملل و حقوق ايران در رابطه با حريم خصوصي در شهرهاي هوشمند پرداخته است كه مهم‌ترين يافتۀ آن خلأ‌هاي موجود در اين حوزه در حقوق ايران و فقدان تناسب سرعت به‌روزشدن قوانين در هر دو سطح بين‌الملل و حقوق ايران با سرعت پيشرفت فنّاوري‌هاي استفاده‌شده در شهرهاي هوشمند است.