بررسي رابطه بين مصرف انرژي الكتريكي، توسعه مالي و رشد اقتصادي در ايران (كاربردي از رهيافت ARDL)

انرژي به عنوان يكي از مهمترين نهاده‌هاي توليد جايگاه ويژه‌اي در رشد اقتصادي كشورها ايفا نموده و در ايجاد ارزش افزوده فعاليت‌هاي رو به رشد صنعتي و خدماتي نقش انكار ناپذيري دارد. هدف اين پژوهش ارزيابي و شناسايي رابطه بين مصرف انرژي برق و سطح توسعه مالي بر رشد اقتصادي ايران مي‌باشد. تمركز اصلي مقاله بر يافتن روابط در قالب الگوهاي غيرخطي و نامتقارن بين الگوهاي مصرف انرژي، توسعه مالي و رشد اقتصادي به صورت هم زمان مي‌باشد. دوره مورد بررسي مطالعه 1399-1360 و مدل مورد استفاده الگوهاي رگرسيوني با وقفه توزيعي ARDL مي‌باشند. در اين تحقيق، براي متغير توسعه مالي از دو شاخص نسبت اعتبارات داخلي بخش‌ خصوصي به توليد ناخالص داخلي و نسبت نقدينگي بخش خصوصي به توليد ناخالص داخلي استفاده شد. نتايج حاصل از برآوردهاي الگو نشان داد بين رشد اقتصادي، مصرف انرژي و توسعه مالي رابطه‌اي نامتقارن وجود دارد، به نحوي كه در كوتاه‌مدت و بلندمدت شوك مثبت مصرف انرژي و توسعه مالي باعث كاهش نرخ رشد اقتصادي شده است. شوك مثبت مصرف انرژي موجب تلاش توليدكنندگان براي كاهش مصرف انرژي و كاهش رشد اقتصادي در كوتاه‌مدت شده است. در نتيجه رخداد هر شوك مثبتي به متغيرهاي توسعه مالي، رشد اقتصادي كاهش مي‌يابد. اين موضوع موجب كاهش مصرف و دسترسي پايين‌تر به منابع مالي و كاهش فعاليت‌هاي سرمايه‌گذاري مي‌شود.