تأثير بار شناختي بر كينماتيك مفاصل اندام تحتاني حين راه رفتن در مردان با و بدون بي‌ثباتي عملكردي مچ پا: يك كارآزمايي باليني

مقدمه و اهداف مطالعات متعددي به بررسي بيومكانيك راه رفتن در افراد داراي بي‌ثباتي عملكردي مچ پا پرداخته‌اند، اما نقش بالقوه فرآيند پردازش اطلاعات (توجه) در كنترل راه رفتن اين بيماران هنوز ناشناخته است. هدف از مطالعه حاضر، بررسي تأثير بار شناختي بر دامنه حركتي مفاصل اندام تحتاني حين راه رفتن در افراد با و بدون بي‌ثباتي عملكردي مچ پا بود.مواد و روش‌ها مطالعه از نوع كارآزمايي باليني شاهددار غيرتصادفي است. 18 فرد مذكر داراي بي‌ثباتي عملكردي مچ پا و 19 فرد سالم مراحل آزمون را در 3 مرحله و هر مرحله با 3 تكرار با ترتيب تصادفي شامل 1. اجراي تكليف شناختي در حالت نشسته، 2. اجراي تكليف راه رفتن بر روي تردميل (تكليف يگانه) و 3. اجراي هم‌زمان تكليف راه رفتن و تكليف شناختي (تكليف دوگانه) تكميل كردند. اطلاعات سه بعدي دامنه حركتي مفاصل هيپ، زانو، مچ پا در 3 صفحه ساجيتال، فرونتال و عرضي به‌عنوان مؤلفه‌هاي كينماتيك راه رفتن، درصد خطا و ميانگين زمان واكنش كلامي به‌عنوان معيارهاي عملكرد تكليف شناختي و همچنين ميزان ضريب همبستگي درون‌گروهي براي تعيين تكرارپذيري درون جلسه‌اي مؤلفه‌هاي كينماتيك راه رفتن و عملكرد تكليف شناختي بررسي شد.يافته‌ها پايايي متغيرهاي كينماتيكي شامل دامنه زاويه مفاصل هيپ، زانو و مچ پا، با و بدون اعمال تكليف شناختي در 3 صفحه بيشتر از 70 درصد بود. در طي تكليف يگانه، افراد داراي بي‌ثباتي عملكردي مچ پا كاهش معنادار دامنه حركتي زانو در صفحه عرضي و دامنه حركتي هيپ در صفحه ساجيتال نسبت به گروه سالم داشتند. در هنگام تكليف دوگانه، افراد داراي بي‌ثباتي عملكردي مچ پا افزايش معنادار دامنه حركتي هيپ در صفحه ساجيتال نسبت به گروه سالم داشتند. در مقايسه با افراد سالم، افراد داراي بي‌ثباتي عملكردي مچ پا در شرايط انجام هم‌زمان تكليف راه رفتن و شناختي نسبت به حالت نشسته، داراي زمان واكنش طولاني‌تري در آزمون شنيداري استروپ بودند.نتيجه‌گيري بي‌ثباتي عملكردي مچ پا مي‌تواند عامل مهمي در تداخل شناخت-حركت باشد. بنابراين، تحميل تكليف شناختي ممكن است بتواند به‌عنوان يك استراتژي مؤثر در برنامه توان‌بخشي اين بيماران منظور شود.