بررسي حساسيت روش نسبت در استخراج پديده فلكشن ريلكسيشن در افراد داراي درد مزمن غير‌اختصاصي كمر و سالم

مقدمه و اهداف روش‌ هاي مختلفي براي تعيين كميت پديده فلكشن ريلكسيشن وجود دارد. با‌اين‌حال، استاندارد‌سازي كمي وجود دارد. هدف از اين مقاله بررسي حساسيت روش نسبت در استخراج پديده فلكشن ريلكسيشن در 2 گروه سالم و داراي درد مزمن غير‌اختصاصي كمر است.مواد و روش‌ها 10 فرد مبتلا به كمردرد مزمن غير‌اختصاصي و 10 فرد سالم در اين مطالعه شركت كردند. آزمودني‌ها فلكشن تنه را با زانوي صاف انجام دادند. هر حركت فلكشن شامل 4 مرحله (1. ايستاده در موقعيت شروع؛ 2. فلكشن تنه با سرعت ثابت (با استفاده از مترونوم)؛ 3. در حالت فلكشن كامل؛ 4. اكستنشن تنه تا حالت ايستاده) بود كه كه هركدام از موقعيت‌ها به‌مدت 5 ثانيه و 3 بار تكرار انجام شد. سپس با استفاده از روش نسبت، پديده فلكشن ريلكسيشن بررسي شد.يافته‌ها نتايج نشان دادند حساسيت تمامي حالات روش نسبت در افراد سالم برابر 100 درصد است. به‌جز حالت سوم (ريشه مجذور ميانگين‌ها در حالت ايستاده تقسيم بر ريشه مجذور ميانگين‌ها در حالت فلكشن) كه اين حساسيت 60 درصد در تشخيص پديده فلكشن ريلكسيشن بود. اما در گروه كمردردي حساسيت حالت اول، 70 درصد، حالت دوم، 80 درصد، حالت سوم 40 درصد، حالت چهارم، 50 درصد، حالت پنجم، (حداكثر ريشه مجذور ميانگين‌ها در حالت اكستنشن تقسيم بر ريشه مجذور ميانگين‌ها در حالت فول فلكشن) 40 درصد و حالت ششم، (عدد 1 تقسيم بر RATIO-4) 50 درصد بود. نتيجه‌گيري روش‌هاي نسبت (به‌جز حالت دوم) براي استخراج پديده فلكشن ريلكسيشن در افراد سالم معتبر بود، اما هنگام استفاده از اين روش براي افراد كمردردي مي‌بايست با احتياط از اين روش استفاده شود. در‌حقيقت در حالت دوم حداكثر فعاليت اي ام جي در اكستنشن تقسيم بر ميانگين فعاليت در حالت فول فلكشن، براي استخراج پديده فلكشن ريلكسيشن در افراد كمر‌دردي معتبر است.