پيش‌بيني كيفيت زندگي براساس عملكرد بدني و كاركردهاي اجرايي در افراد كم‌توان ذهني

مقدمه و اهداف افراد كم‌توان ذهني يك گروه اجتماعي آسيب‌پذير هستند كه جنبه سلامت جسماني، كيفيت زندگي و توانايي فرد براي زندگي مستقل آن‌ها از اهميت خاصي برخوردار است؛ بنابراين بررسي عواملي كه بتواند موجب افزايش كيفيت زندگي در اين گروه شود، ضرورت مي‌يابد. پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه كيفيت زندگي با كاركردهاي اجرايي و عملكرد بدني در افراد كم‌توان ذهني انجام شد.مواد و روش‌ها آزمودني‌ها شامل 61 نفر از بزرگسالان (895.8±31.34) كم‌توان ذهني بودند كه با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. براي جمع‌آوري داده‌هاي مربوط به كيفيت زندگي از پرسش‌نامه كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني 26 گويه‌اي، براي به دست آوردن نقص كاركردهاي اجرايي از فرم كوتاه مقياس كاركردهاي اجرايي باركلي و  براي اندازه گيري عملكرد بدني از آزمون كوتاه باتري عملكرد بدني استفاده شد. به منظور بررسي رابطه بين كيفيت زندگي با كاركردهاي اجرايي و عملكرد بدني، از روش همبستگي پيرسون و براي فهم سهم هر‌يك از ابعاد جهت پيش‌بيني كيفيت زندگي، از مدل رگرسيون متغيرهاي مستقل كاركردهاي اجرايي و عملكرد بدني استفاده شد.يافته‌ها يافته‌ها نشان دادند بين متغيرهاي كيفيت زندگي با عملكرد بدني (P=0/015  و r=0/31)، كيفيت زندگي با كاركردهاي اجرايي (P=0/004  و r=0/37) و عملكرد بدني با كاركردهاي اجرايي (P=0/001  و r=0/42) ارتباط معناداري وجود دارد. همچنين 16 درصد از تغييرات كيفيت زندگي از‌طريق عملكرد بدني و كاركردهاي اجرايي تبيين مي‌شود.نتيجه‌گيري يافته‌هاي تحقيق حاضر، نشان‌دهنده توانايي كاركرد اجرايي و عملكرد در پيش‌بيني كيفيت زندگي افراد كم‌توان ذهني بود. با‌توجه‌به ضرايب به‌دست‌آمده نشان داده شد كه بين كيفيت زندگي و عملكرد بدني ارتباط مثبت وجود دارد، اما بين كيفيت زندگي با كاركردهاي اجرايي و عملكرد بدني با كاركردهاي اجرايي ارتباط منفي وجود دارد و در‌نهايت، پيش‌بيني كيفيت زندگي افراد كم‌توان ذهني براساس مؤلفه‌هاي كاركرد اجرايي امكان‌پذير است.