اثر خستگي اندام تحتاني بر كينماتيك مفصل زانو طي مانور فرود در فوتباليست‌هاي مرد بزرگسال

مقدمه و اهداف: يكي از رايج‌ترين آسيب‌ها در فعاليت‌هاي ورزشي پارگي رباط متقاطع قدامي (ACL) است. خستگي جسمي مناطق مختلف اندام تحتاني مي‌تواند در تغيير الگوي حركتي اين بخش از بدن مؤثر باشد و ريسك آسيب ACL را افزايش دهد، هدف از اين مطالعه بررسي اثر خستگي اندام تحتاني بركينماتيك مفصل زانو طي فرود در فوتباليست‌هاي بزرگسال است.مواد و روش‌ها: ده فوتباليست مرد بزرگسال (ميانگين‌±انحراف‌معيار سن: 1/05±20/7±4/17 سال، قد: 4/17±178/9 سانتي‌متر و وزن: 8/04±71/55 كيلوگرم) در اين تحقيق شركت كردند. آزمودني‌ها پيش‌آزمون را كه شامل پريدن و فرود از روي جعبه چهل سانتي‌متري را انجام دادند و دوربين‌هاي دستگاه موشن آناليزر والگوس، فلكشن و روتيشن زانو را ثبت كردند. از بخش كينتولز نرم‌افزار پلاگين كه به نرم‌افزار كورتكس ضميمه شده است، جهت سگمنت‌سازي و براي به دست آوردن اطلاعات كينماتيكي استفاده شد. پروتكل خستگي اندام تحتاني شامل ده تكرار اسكات تك پا تا نود درجه فلكشن زانو، دو پرش عمودي حداكثر با يك پا و بيست تكرار از بالا و پايين رفتن از يك پله ۳۱ سانتي‌متري بود. از مقياس بورگ براي سنجش خستگي استفاده شد. قبل و بعد از اجراي پروتكل خستگي آزمون لي تك پا با هدف مسافت براي اطمينان از سطح خستگي استفاده شد. بعد از انجام پروتكل خستگي پس‌آزمون به عمل آمد. پس از جمع‌آوري داده‌ها از آزمون شاپيرو ويلك جهت نرماليتي داده‌ها و از آزمون تي زوجي براي مقايسه ميانگين در پيش‌آزمون و پس‌آزمون در متغيرهاي وابسته استفاده شد.يافته‌ها: نتايج آزمون تي زوجي نشان داد كه فلكشن لحظه برخورد تفاوت معناداري از پيش‌آزمون به پس‌آزمون داشته و ساير متغيرهاي كينماتيكي تغييرات معنادار از پيش‌آزمون به پس‌آزمون نداشته‌اند. سطح معنادار آماري نيز در سطح 05/P≤0 در نظر گرفته شد.نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي تحقيق مي‌توان اين‌گونه نتيجه گرفت كه خستگي اندام تحتاني در مطالعه حاضر تا حدودي باعث تغييرات كينماتيكي پيش بين آسيب ACL شده است. تغييرات كينماتيكي شامل كاهش ميزان فلكشن لحظه برخورد بوده است كه يكي از عوامل پيش‌بين آسيب ACL هنگام فرود است.