بررسي و نقد مباني، اصول و روش‌هاي انسان‌شناختي تربيت اخلاقي شخص‌گرا

هدف اين مقاله، بررسي و نقد اصول و روش‌هاي انسان‌شناختي تربيت اخلاقي شخص گراست. براي نيل به اين هدف، از دو روش قياس عملي و نقد دروني استفاده شده است؛ با بهره گيري از روش نخست، اصول و روش هاي انسان‌شناختي تربيت اخلاقي شخص گرا و با تكيه ‌بر روش دوم، چالش هاي جدي مباني انسان شناختي شخص گرايي و اصول و روش هاي تربيت اخلاقي مبتني بر آن كشف و معرفي مي شوند. يافته‌ها حاكي از آن است كه براساس مباني انسان‌شناختي شخص گرايي مي‌توان به اصول تربيت اخلاقي؛ مانند انجام فعاليت اخلاقي، ترغيب به تصميم گيري، تشكيل اجتماع و پرورش تشخص و روش هاي تربيت اخلاقي؛ همچون فراهم‌آوردن فرصت براي انجام عمل اخلاقي خير، خَلق موقعيت انتخاب و زمينه سازي براي ارزشيابي آن، اقدام خودانگيخته به مشاركت در اجتماع‌هاي زندگي و عمل و شخصي‌كردن آموزش دست‌ يافت. علاوه بر اين، ناسازواري دروني در مفهوم آزادي، آرمان گرايي و ناسازگاري با شرايط دنياي معاصر در مفهوم اجتماع، تأكيد صرف بر نقش انسان در شكل گيري فضائل اخلاقي، خصوصي گرايي افراطي و كم‌توجهي به الگو، چالش هاي جدي اين رويكرد تربيت اخلاقي به شمار مي آيند.