برنامه‌ريزي و مديريت منابع آب در حوضه آبريز درياچه اروميه با استفاده از رويكرد حسابداري آب

هدف از اين مطالعه معرفي و به‌كارگيري يك روش حسابداري آب به عنوان رويكردي مناسب جهت ارزيابي وضعيت حوضه و ارائه و بررسي راهكارهايي به منظور بهبود مديريت منابع آب مي‌باشد. روش حسابداري آب به كار رفته در اين پژوهش چارچوب حسابداري آب بعلاوه (WA+) است كه مبتني بر پارامترهاي بيلان منابع آب، تفكيك بين اجزاي آب سبز و آب آبي مي‌باشد. در تحقيق حاضر از چهار كاربرگ منابع پايه، تبخير و تعرق، خدمات كشاورزي و برداشت آب استفاده شده‌ است. نتايج ارزيابي اين كاربرگ‌ها نشان داد، نشانگر كاربرگ اول كه بيان‌كننده نسبت آب در دسترس به آب قابل بهره‌برداري است، 0.59 و نشانگر كاربرگ دوم كه نشان‌دهنده ميزان تبخير و تعرق سودمند به كل آن است، 0.75 برآورد شدند. همچنين نشانگر كاربرگ سوم، كه مقدار آب بهره‌برداري شده در زمين‌هاي فارياب را توصيف مي‌كند برابر 0.87 و نشانگر كاربرگ چهارم كه معرف نسبت آب برگشتي به كل آب برداشت شده‌است برابر 0.51 براي حوضه آبريز بدست آمدند. در ادامه، راهكارهاي علاج‌بخشي به منظور استفاده بهينه از منابع آب تعريف شده و بر اساس سه معيار فني، زيست‌محيطي و اقتصادي-اجتماعي كه با استفاده از مدل MEREC وزن‌دهي شده‌اند، توسط روش تصميم‌گيري COPRAS اولويت‌بندي گرديدند. براين اساس نتايج نشان داد كه استفاده از روش تركيبيِ افزايش 2% بهبود راندمان كشاورزي و كاهش 10% سطح كشت محصولات زراعي به‌جز گندم، بهترين راهكار علاج‌بخشي مي‌باشد كه سه معيار مذكور را تا حد قابل قبولي پوشش مي‌دهد.