معاد جسماني از نظر آقا علي مدرس زنوزي و آيت الله جوادي آملي

اعتقاد به معاد از اصول دين اسلام و جسمانيت آن از مسلمات دين است. بحث از معاد جسماني، در حقيقت بحث از جسميت يافتن عقايد و اعمال انسان در قيامت است. اين مسئله از زمان پيدايش و نزول اسلام مطرح بوده است و علاوه بر قرآن كريم، بزرگان دين از پيامبر(ص) گرفته تا امامان، عالمان ديني و حتي برخي از فيلسوفان اسلامي در اين خصوص تأكيد كرده اند. در بين حكماي اسلامي، حكيم مدرس زنوزي و آيت الله جوادي آملي باتوجه به اينكه اصل معاد جسماني را بر اساس قرآن و روايات و نيز اصول حكمت متعاليه مي پذيرند اما ديدگاه مختصّ به خود را در اين مسئله دارند. حكيم زنوزي معتقد است كه بدن هر انساني بعد از مرگ به سوي نفس خويش راجع است و در معاد بدن به نفس خواهد رسيد و به همراه او باقي خواهد ماند، اما استاد جوادي آملي معتقد است اعمال انسان در مراتب بالاتر هستي باطني دارند كه به همراه نفس و با تناسب با آن عالم باقي مي ماند و نه آنكه بدن به سوي نفس رجوع كند.