تحليل و بررسي عينيت و مثليت ابدان اخروي با ابدان دنيوي از منظر صدرالمتالّهين با تقرير آيت الله جوادي آملي

از مهمترين اصول اسلامي، مسأله معاد است و از مسائل مهم در كيفيت معاد، روحاني يا جسماني بودن آن است كه از منكران تا مثبِتان عقلاني يا وحياني طرفداراني دارد. يكي از چالش‎هاي مهم در معاد جسماني، اينهماني و عينيت ابدان است. هدف پژوهش حاضر، كه با استفاده از گردآوري داده‎هاي پژوهشي اسنادي و كتابخانه اي انجام شده و از روش تحليلي- توصيفي بهره گرفته است، تبيين و توصيف دو رويكرد عينيت و مثليت در رابطه ابدان اخروي با ابدان دنيوي و تحليل منظر صدرالمتالّهين شيرازي با تقرير آيت‌الله جوادي آملي –دام ظله- در اين چالش است. پرسش پژوهش اين است كه تناسب ابدان اخروي محشور در قيامت، با ابدان دنيوي، چيست و نظر نهايي صدرالمتالهين شيرازي - با توجه به اختلاف محتوايي متون- چه مي‎باشد؟ يافته‎ها حكايت از آن دارد مرحوم صدرالمتالّهين با استفاده از اصول فلسفي خود در حكمت متعاليه اثبات مي‎كند همانگونه كه احكام و اوصاف دنيا با آخرت متفاوت است همينطور ابدان محشور در آخرت با ابدان موجود در دنيا تغاير دارند لذا اگر مراد از اينهماني ابدان، تشخّص انسان باشد عينيت ثابت و مستدلّ است واگر مراد، حفظ بدن عنصري در آخرت باشد، عينيت محال و بلكه مثليت بين ابدان اخروي با دنيوي ثابت خواهد بود و آيت‌الله جوادي آملي نيز با تبيين رابطه نفس و بدن و بيان مختصّات آخرت و مستدلّ بودن عقلاني معاد جسماني، بر همين يافته صدرايي تأكيد دارند.