ويژگي هاي روانسنجي نسخه فارسي مقياس درگير شدن در تمرين ورزشي

هدف: با توجه به اهميت تعامل ورزشكاران در بالا بردن كيفيت تمرينات ورزشي و تحقيقات محدود در زمينه ساخت و استانداردسازي ابزاري براي سنجش ميزان درگيري شدن ورزشكاران در انجام تمرينات ورزشي، هدف تحقيق حاضر تعيين ويژگي هاي روانسنجي نسخه فارسي مقياس درگير شدن در تمرين ورزشي بود.  روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع پژوهش هاي غير تجربي و در زمره پژوهش هاي رواسازي ابزار مي باشد كه اطلاعات آن جهت تعيين روايي و پايايي نسخه فارسي مقياس درگير شدن در تمرين ورزشي به صورت مقطعي جمع آوري شد. بدين منظور تعداد 250 ورزشكار به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. براي تعيين پايايي به روش آزمون - آزمون مجدد نيز تعداد 40 نفر انتخاب شد. جهت بررسي روايي سازه از تحليل عاملي تأييدي مبتني بر مدل معادلات ساختاري، براي تعيين همساني دروني از ضريب آلفاي كرونباخ و براي پايايي زماني از  روش آزمون - آزمون مجدد يا فاصله‌ دو هفته استفاده شد. براي انجام محاسبات آماري، از نرم افزارهاي اس.پي.اس.اس نسخه 19 و اسمارت پي.ال.اس استفاده شد.نتايج: نتايج تحليل عاملي تاييدي در نرم افزار پي.ال.اس از ساختاري چهار عاملي مقياس شامل درگير شدن رفتاري، شناختي، عاطفي مثبت و منفي حمايت كردند. ضريب آلفا كرونباخ براي مولفه درگيري رفتاري برابر با 0.89، درگيري شناختي برابر با 0.88، درگيري عاطفي مثبت برابر با 0.81 و درگيري عاطفي منفي برابر با 0.80 بود. شاخص هاي نيكويي برازش RMSEA (0.61)؛ NFI (0.89) ، CFI (0.94) GFI (0.90) و SRMR (0.054) از مدل پيشنهادي حمايت مي كنند.نتيجه گيري: بنابراين، مربيان مي توانند از اين مقياس براي سنجش ميزان درگيري ورزشكاران در تمرين ورزشي استفاده كنند تا بينش بهتري از كيفيت برنامه هاي تمريني كسب كنند.