اثرات پيمينين در تركيب با هايپرترمياتراپي بر القاي آپوپتوز در رده سلولي MCF-7

سابقه و هدف: امروزه سرطان به عنوان دومين عامل مرگ و مير در دنيا مطرح است كه اغلب درمان انواع سرطان‌ها بسيار پيچيده بوده و كشف داروهاي جديد ضد سرطان، با اثربخشي بالا، سميت كم، قدرت انتخاب سلول طبيعي از سرطاني و هزينه پايين از دغدغه‌هاي جوامع دارويي دنيا است. در اين بين كاربرد تركيبات طبيعي با تكيه بر اثرات هم افزايي آن‌ها افق درماني جديدي را در مديريت انواع سرطان‌ها باز كرده است. هدف از مطالعه حاضر بررسي اثرات پيمينين در تركيب با هايپرترمياتراپي بر القاي آپوپتوز در رده سلولي MCF-7 مي‌باشد.  مواد و روش‌ها: در مطالعه تجربي-آزمايشگاهي حاضر بعد از كشت سلول‌هاي MCF-7 در پليت 96 خانه اقدام به تيمار آن‌ها با پيمينين (5/12µg/ml  به مدت 24 ساعت) و هايپرترميا تراپي (410C   به‌مدت 1 ساعت) به‌صورت مستقل و همزمان شد. سپس ميزان زنده ماني، درصد آپوپتوز، ميزان توليد راديكال آزاد اكسيژن، ميزان آزادسازي لاكتات دهيدروژناز و سطح فعاليت كاسپاز 8 و 9 سنجيده شد. يافته‌ها: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه پيمينين و هايپرترمياتراپي موجب كاهش معني‌دار زنده ماني، افزايش درصد آپوپتوز، افزايش ميزان توليد راديكال آزاد اكسيژن و آزادسازي لاكتات دهيدروژناز در مقايسه با گروه كنترل مي‌شود. با اندازه‌گيري ميزان فعاليت كاسپاز 8 و 9 مشخص شد پيمينين از طريق هر دو مسير ميتوكندريايي و خارج سلولي موجب القاي آپوپتوز مي‌شود. هم‌چنين مشخص شدكه پيمينين و هايپرترمياتراپي در تركيب با هم داراي اثرات هم افزايي ضدتكثيري مي‌باشند. استنتاج: باتوجه به نتايج مطالعه حاضر به‌نظر مي‌رسد پيمينين به‌عنوان يك محصول طبيعي در تركيب با هايپرترمياتراپي داراي اثرات سينرژيستيك ضد تكثيري و القاكننده آپوپتوزي مي‌باشد كه مي‌تواند به‌عنوان يك روش مكمل در درمان سرطان پستان مورد توجه قرار گيرد.