تاثير درمان شناختي- رفتاري بر استرس ناباروري و دلزدگي زناشويي در زنان نابارور

سابقه و هدف: امروزه ناباروري يك نگراني عمده براي سلامت عمومي و يكي از مهم‌ترين بحران‌هاي دوران زندگي به شمار مي‌رود كه به مشكلات روانشناختي از جمله استرس ناباروري و دلزدگي زناشويي منجر مي‎شود. بنابراين هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير درمان شناختي- رفتاري بر استرس ناباروري و دلزدگي زناشويي در زنان نابارور بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه كارآزمايي باليني، از بين زنان نابارور مراجعه‌كننده به كلينيك تخصصي زنان و زايمان در شهرستان ساري در سال 1401 از 43 نفر به صورت غير تصادفي و در دسترس نمونه‎گيري شد. سپس به طور تصادفي در دو گروه مداخله شناختي-رفتاري (15 نفر) و گروه شاهد (15 نفر) بدون اجراي مداخله جاي گرفتند. مداخله شناختي-رفتاري طبق پروتكل (بايلينگ) طي 12 جلسه 45 دقيقه‌اي هفتگي اجرا شد. نمونه‎ها در سه مرحله پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري 45 روزه، به وسيله پرسشنامه‌هاي استرس ناباروري نيوتن و همكاران (1999) و دلزدگي زناشويي پاينز (2005) ارزيابي شدند. داده‎ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر در نرم‎افزار SPSS24 آناليز شد. يافته‌ها: درگروه مداخله، ميانگين نمرات به ترتيب در سه مرحله پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري براي استرس ناباروري (19/471 ± 200/866)، (12/719 ± 146/066) و (16/086 ± 153/066) و براي دلزدگي زناشويي (12/052 ± 97/533)، (5/570 ± 67/065) و (8/276 ± 74/666) بود، كه كاهش معني‌داري در دو مرحله پس‌آزمون و پيگيري نسبت به مرحله پيش‏آزمون داشت (0/05 P)، اما تفاوت معني‌داري در گروه شاهد ديده نشد (0/05 P)، هم‌چنين نتايج نشان داد درمان شناختي- رفتاري در زنان نابارور موجب كاهش استرس ناباروري (F=24.700, P=0.000) و دلزدگي زناشويي (F=146.146, P=0.001) شد. استنتاج: نتايج حاكي از اثربخشي درمان شناختي-رفتاري در كاهش استرس ناباروري و دلزدگي زناشويي در زنان نابارور بود، بنابراين مي‌توان از اين درمان در كنار ساير روش‌هاي درماني پزشكي در درمانگاه‌هاي مختص ناباروري در جهت كاهش نيازها و مشكلات روانشناختي زنان نابارور بهره برد.