بررسي اثرات الاژيك اسيد بر آسيب حاد كبدي ناشي از تيواستاميد و انسفالوپاتي متعاقب آن در موش‌هاي صحرائي

سابقه و هدف: الاژيك اسيد يك تركيب پلي‌فنولي طبيعي با خاصيت آنتي‌اكسيدان بالقوه است كه در بيش‌تر ميوه‌ها، دانه‌ها و سبزيجات وجود دارد. در اين مطالعه اثرات تجويز الاژيك اسيد در مدل آسيب كبدي ناشي از تيواستاميد در موش‌هاي صحرائي مورد بررسي قرار گرفت. مواد و روش‌ها: براي انجام اين مطالعه تجربي تعداد 60 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار با وزن تقريبي 200گرم، به طور تصادفي به 6 گروه 10 تايي تقسيم شدند. آسيب كبدي با تجويز mg/kg 100 تيواستاميد در سه روز متوالي به صورت تك دوز ايجاد شد. سپس دوزهاي مختلف الاژيك اسيد (10، 25 و50 ميلي‌گرم بر كيلوگرم) به مدت سه روز متوالي به‌صورت تك دوز به موش‌هاي بيمار تجويز شد. در نهايت 24 ساعت پس از آخرين تزريق، فاكتورهاي بيوشيميايي (ALP، AST ALT، LDH، بيلي‌روبين و پروتئين تام)، ماركرهاي استرس اكسيداتيو (LPO،ROS ،FRAP،GSH)، غلظت يون آمونيوم و فعاليت حركتي موش‌ها مورد بررسي قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل آماري از آزمون تحليل واريانس يك طرفه و آزمون تعقيبي توكي استفاده شد. يافته‌ها: تيواستاميد منجر به آسيب كبدي شد كه خود را به‌صورت افزايش معني‌دار فاكتورهاي بيوشيميايي سرم و ماركرهاي استرس اكسيداتيو نشان داد(0/05 P). علاوه بر اين ميزان يون آمونيوم در پلاسما، به‌عنوان فاكتور كليدي مؤثر در انسفالوپاتي كبدي، در حيوانات دريافت‌كننده تيواستاميد به ميزان بسيار زيادي افزايش داشت(0/05 P). تجويز الاژيك اسيد در دوزهاي مختلف به‌طور چشمگيري آسيب‌هاي كبدي و غلظت آمونيوم پلاسما را كاهش داد(0/05 P). استنتاج: نتايج مطالعه حاضر نشان مي‌دهد كه الاژيك اسيد از طريق فعاليت‌هاي آنتي‌اكسيداني موجب كاهش آسيب كبدي ناشي از تيواستاميد مي‌شود.