بررسي وضعيت كيفيت زندگي، رضايت زناشويي و اضطراب، افسردگي و استرس در دوران پاندميك كوويد-19 در زنان سنين باروري

سابقه و هدف: همه‌گيري كرونا ويروس تأثيرات گسترده‌اي بر زندگي انسان‌ها داشته و مسائل متعددي را در ابعاد اقتصادي، علمي، محيط و زندگي شخصي افراد ايجاد كرده است. باروري در زنان يكي از تهديدهايي بود كه در پاندمي كوويد-19 مورد توجه قرار گرفت. اين مطالعه با هدف ارزيابي كيفيت زندگي، رضايت زناشويي و اضطراب، افسردگي استرس در زنان سنين باروري مراجعه‌كننده به مراكز درماني تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي مازندران در طول پاندميك كوويد-19، انجام پذيرفت. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع توصيفي تحليلي به شيوه مقطعي بود. جامعه آماري شامل كليه زنان مراجعه‌كننده به مراكز درماني تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي مازندران از فروردين 1399 تا اسفند 1400 بود كه در دو دوره مورد پرسشگري قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از يك پرسشنامه شامل اطلاعات جمعيت ‌شناختي، بارداري و بيماري كوويد-19 جمع‌آوري شد. هم‌چنين اطلاعات مربوط به كيفيت زندگي شركت‌كنندگان در مطالعه، با استفاده از پرسشنامه SF-12، اضطراب، افسردگي و استرس شركت‌كنندگان با مقياس لاويبوند (DASS) و رضايت زناشويي با پرسشنامه انريچ (Enrich) مورد ارزيابي قرار گرفت. داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از نرم‎افزار Spss 24 تحليل و آناليز گرديد.يافته‌ها: در اين مطالعه 1759 زن در سن باروري شركت داشتند. تمام شركت‌كنندگان (100 درصد) متاهل با ميانگين مدت زمان ازدواج 5/1±8/5 سال بودند. 14/1 درصد زنان در طول مطالعه به كوويد مبتلا شده بودند. 7/2 درصد زنان حداقل يك بيماري زمينه‌اي داشتند كه بيماري هايپوتيروئيدي (4/3 درصد)، ديابت (1/3 درصد) و فشارخون (1/0 درصد) شايع‌ترين موارد اين بيماري‌ها بودند. نتايج حاكي از كاهش سلامت جسماني و مشكلات هيجاني افراد به‌ دليل تغييرات به ‌وجود آمده در كيفيت زندگي در اثر شيوع كوويد-19 بود. حدود 99 درصد از زنان نشانه‌هاي خفيف و متوسط اختلالات رواني شامل افسردگي، اضطراب و استرس را در طول مطالعه نشان دادند. سطح استرس شركت‌كنندگان با گذشت زمان كاهش(8/83±9/6 در برابر 9/7±8/36) و ميزان رضايت زناشويي آن‌ها افزايش يافت (0/3±2/91 در مقايسه با 0/31±2/95، 0/0=P). هم‌چنين يافته‌هاي پژوهش نشان داد كيفيت زندگي افراد رابطه معني‌داري با ميزان اختلالات رواني داشت.استنتاج: نتايج مطالعه افزايش ميزان رضايت زناشويي افراد در طول دوران كوويد-19 را نشان داده بود. ميزان كيفيت زندگي افراد شركت‌كننده در مطالعه در دو دوره زماني داراي تفاوت معني‌داري بود. بر اين اساس توجه ويژه به زنان سنين باروري و افزايش آگاهي عمومي و جنسي آنان و ارائه برنامه‌هاي مثبت روانشناختي در شرايط بحران در تدوين سياستگذاري‌ها و برنامه‌هاي سلامت توصيه مي‌گردد