بررسي ارتباط ترس از سقوط و وضعيت عملكردي با رفتارترافيكي عابران پياده سالمند شهر ساري

سابقه و هدف: عابران پياده، آسيب‌پذيرترين افراد در سيستم ترافيكي هستند و سالانه هزاران عابر پياده در اثر تصادفات ترافيكي مجروح يا كشته مي‌شوند. رفتار عابران پياده، از عوامل انساني دخيل در وقوع حوادث ترافيكي است. در اين بين، آسيب در گروه‌هاي سني 60 سال و بالاتر، بيشتر مي‌باشد. از اين‌رو، مطالعه حاضر به‌منظور تعيين ارتباط ترس از سقوط و وضعيت عملكردي با رفتارترافيكي عابران پياده سالمند شهر ساري انجام پذيرفت. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر به‌صورت توصيفي- تحليلي از نوع مقطعي است كه در سال 1402-1401 در شهر ساري انجام شد. جامعه پژوهش، شامل كليه سالمندان 60 سال و بالاتر تحت پوشش مراكز بهداشتي درماني شهر ساري بود. با در نظر گرفتن معيارهاي ورود و خروج و با نمونه‌گيري به روش تصادفي چندمرحله‌اي، تعداد 630 نفر به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شد. به‌منظور جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه ويژگي‌هاي جمعيت‌شناختي، پرسشنامه وضعيت عملكردي Womac، ترس از سقوط (FES) و رفتار ترافيكي استفاده شد. داده‌ها در نرم‌افزار آماري SPSS-22، آناليز شد. سطح معني‌داري آزمون‌ها، 0/05 در نظر گرفته شد.يافته‌ها: ميانگين سني سالمندان شركت‌كننده، 7/61±67/34 سال بود. 53/2 درصد از شركت‌كنندگان، مرد و71/4 درصد، متأهل بودند. ميانگين و انحراف معيار نمرات وضعيت عملكردي، ترس از سقوط و رفتار ترافيكي به‌ترتيب 56/65±17/62، 30/69±12/56و106/06±12/01 بود. نتايج همبستگي نشان داد كه وضعيت عملكردي همبستگي معنادار معكوس با ترس از سقوط (0/001 P و0/22- =r) و همبستگي معنادار مثبت با رفتار ترافيكي دارد (0/001 P و 0/32=r). بين ترس از سقوط و رفتار ترافيكي ارتباط معني‌داري مشاهده نشد. جنس، وضعيت تأهل، مدت زمان پياده‌روي، وسيله جابجايي و سن داراي ارتباط معني‌دار با ترس از سقوط و وضعيت عملكردي بودند(0/001 P). مدت زمان پياده‌روي ارتباط معني‌داري با رفتار ترافيكي داشت(0/001 P).استنتاج: با توجه به نتابج مطالعه ترس از سقوط و وضعيت جسماني افراد سالمند بر رفتار ترافيكي آنان مؤثر است و اين امر مي تواند ميزان تصادفات را در اين گروه افزايش دهد، لذا توجه به اين موضوع در ميان رانندگان حائز اهميت مي‌باشد.