بررسي عوارض زودرس و ديررس دوز بوستر واكسن آسترازنكا در كاركنان مركز آموزشي درماني رازي قائمشهر، سال 1400

سابقه و هدف: با توجه به سرايت بالاي ويروس كرونا و شيوه انتقال آن از طريق لمس كردن سطوح آلوده و سپس لمس چشم، بيني يا دهان، كاركنان بهداشتي از بالاترين خطر آلودگي برخوردار هستند، درنتيجه واكسيناسيون اين نيروي كار ضروري است. اما اين واكسيناسيون عوارض شايع موضعي و سيستميك نيز در پي داشت، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسي عوارض زودرس و ديررس ناشي از دوزبوستر واكسن آسترازنكا در پرسنل و كادر درمان مركز آموزشي درماني رازي قائمشهر انجام شده است.مواد و روش‌ها: اين مطالعه به‌روش مقطعي توصيفي بر روي تمامي كاركنان مركز رازي قائم‌شهر در سال 1400 انجام شد. افراد به‌روش سرشماري و در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه مربوط به سؤالات زمينه‌اي و تخصصي عوارض دوز بوستر واكسن بود. داده‌ها توسط آزمون كاي اسكوئر و رگرسيون لجستيك دوحالتي تحليل شدند.يافته‌ها: 302 كارمند بهداشتي كه دوز بوستر واكسن آسترازنكا را دريافت كرده بودند در اين مطالعه شركت داشتند. شركت‌كنندگان با ميانگين سني 34/89 سال متغير بودند و 37/7 درصد مرد و 62/3 درصد زن بودند. شايع‌ترين عوارض جانبي واكسن شامل درد 64/2 درصد، خستگي 58 درصد و تب 54/6 درصد گزارش شد. شركت‌كنندگان تا دو ماه از نظر عوارض ديررس شامل سكته قلبي، سكته مغزي و آمبولي ريه بعد از تزريق دوز بوستر آسترازنكا تحت نظر بودند كه گزارشي مبني بر عوارض ديررس ذكر نشد.استنتاج: با توجه به نتايج اين پژوهش، به‌دليل امكان وقوع بيش‌تر عوارض سيستميك نظير درد عضلاني، خستگي، سرفه و تب پس از تزريق، كاركنان بهداشتي درماني بايد توجه ويژه‌اي به عوارض زودرس واكسن داشته باشند.