بررسي رابطه‌ي مولفه‌هاي يادگيري مادام‌العمر با پذيرش عملكرد مبتني بر شواهد در دانشجويان پزشكي مقطع فيزيوپاتولوژي دانشگاه علوم پزشكي مازندران در سال 1402

سابقه و هدف: با توجه به اهميت يادگيري مادام‌العمر براي جامعه پزشكي كه لازم مي‌داند فرد متخصص هميشه در كنار آخرين تحولات و پيشرفت‌هاي اين حوزه باشد، در اين مطالعه با هدف بررسي ارتباط بين يادگيري مادام‌العمر و مولفه‌هاي آن با پذيرش پزشكي مبتني بر شواهد در ميان دانشجويان پزشكي مقطع فيزيوپاتولوژي دانشكده پزشكي ساري دانشگاه علوم پزشكي مازندران در سال 1402، بپرداخته شد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي- همبستگي، 170 دانشجوي مقطع فيزيوپاتولوژي دانشگاه علوم پزشكي مازندران با روش نمونه‌گيري در دسترس وارد تحقيق شدند. ابزار مورد مطالعه دو پرسشنامه با عنوان يادگيري مادام العمر با 14 گويه و سه خرده مقياس با عناوين باورهاي مرتبط با يادگيري و انگيزش، مهارت جستجوي اطلاعات، و توجه به فرصت‌هاي يادگيري و پرسشنامه‌ ديگر پذيرش عملكرد مبتني بر شواهد مي‌باشد. پس از جمع‌آوري داده‌ها در نرم‌افزار 21 SPSS وارد و يافته‌ها با انجام آمار توصيفي و آمار استنباطي با انجام آزمون‌هاي همبستگي تحليل شد. يافته‌ها: ميانگين نمره‌ي كل يادگيري مادام‌العمر در مطالعه‌ي فوق 4/37±38/61 در محدوده بالا (بالاتر از 36) بوده است. به ترتيب ميانگين باورهاي مرتبط با يادگيري و انگيزش، مهارت جستجوي اطلاعات و توجه به فرصت‌هاي يادگيري برابر 2/61±20/78، 1/86±10/34و 1/57±7/49 بود. نمره كل پذيرش مبتني بر شواهد 6/08±34/51نيز در محدوده بالا (بالاتر از 33) قرار داشت. تنها مولفه مهارت جستجوي اطلاعات در يادگيري مادام‌العمر با نمره پذيرش پزشكي مبتني بر شواهد همبستگي مثبت معني‌داري نشان داد. استنتاج: علي‌رغم بالا بودن ميزان رويكرد يادگيري مادام العمر و پذيرش مبتني بر شواهد همستگي مثبتي بين آن‌ها مشاهده نشد. بنابراين براي ايجاد مهارت‌هاي مديريت اطلاعات و ارزيابي محيط يادگيري مبتني بر شواهد بايد رويكردهاي مناسبي براي ارتقاي جهت‌گيري يادگيري مادام‌العمر دانشجويان در نظر گرفته شود.