اثر يك دوره بازتمريني بر بيان ژن‌هاي AKT, PDK1, PIP3 عضله‌ي كف پايي موش‌هاي صحرايي نر

مقدمه: بي‌تحركي طولاني‌مدت، ساختار و عملكرد عضلات اسكلتي را به طور قابل توجهي تحت تأثير قرار مي‌‌دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير برنامه‌ي باز‌تمريني با تمرين مقاومتي بر تغييرات ژن‌هاي AKT, PDK1, PIP3 درگير در مسير سنتز و تجزيه‌ي پروتئين پس از يك دوره‌ي بي‌تحركي در عضله‌ي كف پايي (پلانتاريس) موش‌هاي صحرايي نر انجام شد.روش‌ها: در اين مطالعه‌ي تجربي 30 سر موش صحرايي نر از نژاد ويستار به چهار گروه معلق، باز‌تمرين، بي‌تمرين و گروه تمريني به صورت تصادفي تقسيم شدند. مدت برنامه‌ي تمريني 4 هفته و هر هفته 3 جلسه بود. حيوانات بايد از يك نردبان عمودي با وزنه‌هايي كه به دم آن‌ها اضافه شده بود، بالا مي‌رفتند. موش‌ها پس از 48 ساعت از آخرين جلسه‌ي تمرين، بي‌هوش و عضله كف پايي استخراج گرديد. به منظور اندازه‌گيري بيان ژن‌هاي موردنظر از روش Real-Time PCR استفاده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها و تفاوت‌هاي بين گروهي، با استفاده از آزمون‌هاي پارامتريك Levene، Independent Sample T-test، One-way ANOVA و آزمون تعقيبي Tukey در سطح معني‌داري، 0/05 ˂ P تجزيه و تحليل شدند.يافته‌ها: بيان ژن‌هاي AKT, PDK1, PIP3 در عضله‌ي كف پايي موش‌هاي صحرايي نر در گروه بازتمريني نسبت به ساير گروه‌ها تفاوت معني‌داري دارد (به ترتيب 0/024 = P، 0/0001 = P  و 0/0001 = P).نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد كه تمرين مقاومتي قبل از تعليق اندام تحتاني و همچنين بعد از بي‌تحركي، سبب كاهش آتروفي در عضله‌ي كف پايي موش‌هاي صحرايي نر مي‌شود. از طرفي ديگر تعليق اندام تحتاني بيان ژن‌هاي آترفيك (AKT, PDK1, PIP3) در عضله‌ي كف پايي موش‌ها را افزايش مي‌دهد.