مقايسه‌ي شيوع سرمي توكسوپلاسما گوندي در بيماران مبتلا به ديابت نوع 1 با افراد سالم با استفاده از روش الايزا

مقدمه: اين پژوهش، تأثير ديابت نوع 1 بر سطوح آنتي‌بادي در افراد مبتلا به نفروپاتي ديابتي و به دنبال آن خطر افزايش‌يافته ابتلا به توكسوپلاسموز را بررسي كرده است. اين مطالعه به مقايسه‌ي تيتر آنتي‌بادي‌هاي ضد توكسوپلاسما در بيماران مبتلا به ديابت با افراد سالم، با توجه به كاهش عملكرد سيستم ايمني در اين بيماران پرداخت. روش‌ها: اين مطالعه بر روي 45 فرد مبتلا به ديابت نوع يك و 45 شركت‌كننده‌ي سالم (گروه شاهد) در آزمايشگاه‌هاي دولتي شهر زابل، بين مهرماه 1398 تا دي‌ماه 1399 انجام شد. با استفاده از روش الايزا، آنتي‌بادي‌هاي IgM و IgG ضد توكسوپلاسما اندازه‌گيري شده است. يافته‌ها: گروه مبتلا به ديابت: 20 نمونه مثبت براي آنتي‌بادي IgG و 5 نمونه مثبت همزمان براي آنتي‌بادي‌هاي IgG وIgM مثبت نشان داد در گروه شاهد: 20 نمونه مثبت براي آنتي‌بادي IgG؛ تمام نمونه‌هاي كنترل براي آنتي‌بادي IgM منفي بودند. نتيجه‌گيري: اگرچه ارتباط معني‌داري بين ديابت نوع 1 و IgG وجود ندارد، اما ارتباط آماري بين IgM و خطر بالاتر عفونت توكسوپلاسموز يافت شد. وجود عوامل مخدوش‌كننده، بررسي بيشتر براي درك كامل ارتباط بين ديابت نوع 1 و توكسوپلاسموز در اين حوزه را ضروري مي‌كند.