ويژگي‌هاي جمعيت‌شناختي و تظاهرات باليني بيماران با نارسائي قلب در جمعيت شمال غرب ايران

مقدمه: نارسايي قلبي، يك مسأله‌ي جهاني از نظر بهداشت عمومي است. اگرچه پژوهش‌هاي متعددي در مناطق مختلف جهان مانند اروپا و آمريكا صورت گرفته است، اما اطلاعات محدودي درباره‌ي ويژگي‌هاي اين بيماري در مناطق آسيايي به‌ويژه ايران وجود دارد.روش‌ها: اين مطالعه يك پژوهش توصيفي- تحليلي گذشته‌نگر است كه بيماران بالاي 16 سالي كه از فروردين‌ماه 1400 تا مرداد‌ماه 1401 با تشخيص نارسايي قلب در مركز قلب و عروق شهيد مدني تبريز بستري شده بودند، جهت مطالعه انتخاب شدند. معيار خروج از مطالعه شامل بيماراني بود كه عملكرد سيستوليك بطن چپ حفظ شده بود. متغيرهاي مورد مطالعه، ويژگي‌هاي دموگرافيك، بيماري‌هاي همراه نوع نارسايي قلبي (ايسكميك يا غير ايسكميك) يافته‌هاي نوار قلب و اكوكارديوگرافي بودند.يافته‌ها: از 519 بيمار مورد مطالعه، 66/9 درصد مرد و 33/1 درصد زن بودند. ميانگين سني بيماران 13/6 ± 64/08 سال بود. شايع‌ترين عوامل خطر شامل فشارخون بالا (57 درصد)، بيماري عروق كرونر (52 درصد) و ديابت (36/2 درصد) بود. شايع‌ترين علائم باليني، تنگي نفس (88 درصد)، ارتوپنه (36/1 درصد) و علائم گوارشي (20 درصد) بود. ميزان مرگ‌ومير بيماران نيز 1/54 درصد بود. نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين مطالعه نشان داد كه بيماران HF در ايران در مقايسه با كشورهاي غربي به طور متوسط جوان‌تر هستند و علل غير ايسكميك شايع‌تر است. اين تفاوت‌ها ممكن است به دليل عواملي ازجمله فرهنگي، نژادي و سبك زندگي در ايران باشد. اهميت جمع‌آوري اين داده‌ها در شناسايي گروه‌هاي پرخطر و برنامه‌ريزي استراتژي‌هاي درماني بهينه، نهفته است.