بررسي فراواني مقاومت به فلوروكوئينولون‌ها درايزوله‌هاي سالمونلا انتريكا زير گونه انتريكا سرووار انتريتيديس جدا شده ازنمونه‌هاي گاستروانتريت بيمارستاني

زمينه و هدف: سالمونلا انتريكا زير گونه انتريكا سرووار انتريتيديس، يكي از مهمترين عوامل بيماري‌هاي منتقله از غذا است كه در اثر مصرف فراورده‌هاي غذايي آلوده با منشا حيواني به‌وجود مي‌آيد. گاستروانتريت سالمونلايي يك عفونت خود محدود شونده است كه بدون‌نياز به درمان آنتي‌بيوتيكي بهبود مي‌يابد. اما بيماري مي‌تواند به بيماري‌هاي سيستميك تبديل شود و اين افراد نياز به درمان دارند. هدف از مطالعه ما بررسي الگوي مقاومت آنتي‌بيوتيكي و ژن‌هاي مقاومت به فلوكوئينولون‌ها مي‌باشد. روش بررسي: در طي اين مطالعه در يك مطالعه مقطعي-توصيفي در فاصله زماني شهريور 1401 تا شهريور1402، 44 جدايه سالمونلا انتريتيديس از منابع انساني مورد‌بررسي قرار گرفت. پس از تاييد ايزوله‌ها با استفاده از روش‌هاي استاندارد ميكروبيولوژي ومولكولي، الگوي مقاومت آنتي‌بيوتيكي جدايه‌ها و فراواني ژن‌هاي مقاومت تعيين شد.يافته‌ها: در اين مطالعه از 44 جدايه سالمونلا انتريتيديس مورد‌مطالعه، 100% سويه‌ها به ايمي‌پنم ومروپنم حساس بودند و حساسيت به آنتي‌بيوتيك‌هاي سفترياكسون، سفتازيديم و سفوتاكسيم به ترتيب93.2%، 90.9%، 94.1% بودند. 81.8% جدايه‌ها به كوتريماكسازول حساس بودند، حساسيت به آمپي‌سيلين 84.1% بود. تنها 9.1% جدايه‌ها به سيپروفلوكساسين حساس بودند. در بين سويه‌هاي مقاوم به سيپروفلوكساسين به روش فنوتيپي هيچ كدام از ژن‌هاي و qnrS, qnrA, qnrB مشاهده نگرديد. تمام سويه‌هاي مقاوم به ناليديكسيك اسيد داراي ژن gyrA بودند.نتيجه‌گيري: در اين مطالعه نشان داده شد، مقاومت به خانواده فلوركوئينولون‌ها در بين ايزوله‌هاي سالمونلا انتريتيديس در حال افزايش مي‌باشد. از طرفي شاهد كاهش حساسيت و بروز سويه‌هاي مقاوم به سفالوسپورين‌هاي وسيع‌الطيف در بين سرووار انتريتيديس هستيم، كه داروي انتخابي عفونت‌هاي خارج روده‌اي مي‌باشد.