تحليل الگوهاي روابط عاشقانۀ شخصيت‌هاي زن در مثنوي‌هاي عطار بر اساس نظريۀ مثلث عشق استرنبرگ

شخصيت‌هاي زن چه در جايگاه عاشق و چه معشوق در مثنوي‌هاي عطار، به‌صورت فعالانه با مردان ارتباط عاطفي برقرار مي‌كنند كه نگرش آنان دربارۀ عشق، در شكل‌گيري اين ارتباط نقش مؤثري دارد. هدف در اين پژوهش نيز بررسي شناخت اين شخصيت‌ها، از ابعاد عشق در مثنوي‌هاي عطار (منطق‌الطير، الهي‌نامه و مصيبت‌نامه) بر اساس نظريۀ عشق استرنبرگ و با روش اسنادي است و به اين پرسش‌ها پاسخ داده مي‌شود كه آيا الگوهاي روابط عاشقانۀ زنان در حكايت‌هاي عطار، با ابعاد عشق از نظر استرنبرگ مطابقت دارد؟ زنان به كدام ابعاد عشق بيشتر توجه نشان داده‌اند و تفاوت نگاه آنان با مردان در اين زمينه‌ها چه بوده است؟ نتايج پژوهش نشان مي‌دهد، الگوي روابط عاشقانۀ زنان مطابق با ديدگاه استرنبرگ بوده است؛ اما به‌دليل تفاوت‌هاي فرهنگي و نگرش‌هاي عرفاني، شخصيت‌هاي زن حكايت‌هاي عطار، به برخي از ابعاد و مؤلفه‌هاي عشق بيشتر توجه نشان داده‌اند؛ چنان‌كه از نظر آنان، مردان در جايگاه عاشق، پيش از پرداختن به بعد شور و اشتياق، بايد صميميت و تعهد خود را اثبات كنند و پس از آن است كه مي‌توان اظهار شور و اشتياق آنان را پذيرفت. خود زنان نيز در جايگاه عاشق، همواره هر سه بعد عشق را رعايت مي‌كنند و در كل، در عشق_ ورزي راهنماي مردان براي دست‌يابي به عشق كامل و آرماني هستند.