طراحي برنامه رايانه‌‌اي آموزش اختصاصي كردن حافظه و بررسي اثربخشي آن در ارتقاء حافظه خودزندگي‌نامه‌‌اي و ويژگي‌هاي هيجاني مراقبان افراد مبتلاء به سرطان

مقدمه: با توجه به محدوديت‌هاي ناشي از همه گيري COVID-19 جهت مراجعه حضوري براي دريافت درمان‌ هاي روان‌شناختي، پژوهش حاضر، با هدف طراحي برنامه رايانه‏‌اي آموزش اختصاصي كردن حافظه (MeST) جهت ارتقاء حافظه خودزندگي‏نامه‌‏اي و وضعيت عاطفي مراقبان افراد مبتلاء به سرطان صورت گرفت. روش كار: مطالعه حاضر يك طرح پيش آزمون پس آزمون با پيگيري يك ماهه بود كه در درمانگاه تخصصي داخلي جهاد دانشگاهي خراسان رضوي (واحد شيمي درماني) طي بازه زماني 1401 صورت گرفت. اين مطالعه در دو مرحله اصلي ارزيابي اعتبار ابزار طراحي شده و بررسي اثربخشي آن، انجام شد. يافته‎ها: بررسي روايي محتوايي نسخه فارسي نرم‌ افزار MeST حاكي از آن بود كه مقدار CVI براي بيشتر موارد برابر يا بيش از 0/8 است كه نشان دهنده اهميت و ضرورت محتواي موجود در نرم ‌افزار طراحي شده مي ‌باشد. همچنين، ضرورت محتواي جلسات حاكي از آن بود كه ميزان شاخص CVR براي همه موارد 0/99 بود. پس از مداخله، مقايسه ميانگين افسردگي (2/06=t ،0/04=P) و حافظه خودزندگي‏نامه‏اي (2/25=Z ،0/02=P) در دو گروه حاكي از كاهش نمرات اين دو مقياس در گروه مداخله نسبت به گروه كنترل بود. نتيجه ‌گيري: با توجه به اين كه مداخله مبتني بر MeST بر خط، داراي اثربخشي، آسان و ارزان مي ‌باشد، مي ‌تواند در كنار مداخلات سنتي يا برخط ديگر ارائه شود.