تأثير تمرينات بينايي بر توانايي حركتي كودكان مبتلا به اتيسم شهر كابل

مقدمه: افغانستان شايد تنها كشوري است كه هيچ سيستم شناسايي، درماني و مراقبتي از كودكان طيف اتيسم ندارد. بنابراين هدف اصلي پژوهش حاضر، بررسي تاثيرات تمرينات بينايي بر توانايي حركتي كودكان طيف اتيسم در شهر كابل است.روش كار: پژوهش حاضر از نوع كمي و نيمه ‌تجربي بوده، كه با روش ميداني اجراء شده است. جامعه آماري پژوهش شامل كودكان طيف اتيسم شهر كابل بوده كه با روش نمونه‌گيري هدف‌مند و در دسترس 14 كودك 6 تا 12 ساله بر اساس مصاحبه تشخيصي اتيسم-تجديد نظر شده ADI-R به دو گروه پيش ‌آزمون و پس‌آزمون تقسيم شده بودند و به مدت 6 هفته و جلسه 30 دقيقه‌اي مورد مطالعه قرار گرفتند. از ابزارهاي آزمون لك‌لك اصلاح شده، آزمون راه‌ رفتن پاشنه به پنجه و آزﻣﻮن ﺣﺮﮐﺘﯽ دﺳﺖ و اﻧﮕﺸﺘﺎن Peabody براي سنجش توانايي حركتي استفاده شد و در نهايت دادها با نرم‌ افزار SPSS نسخه 26 تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ ها: يافته‌هاي نشان داد كه، تمرينات بينايي بر توانايي حركتي كودكان طيف اتيسم در تعادل ايستا، تعادل پويا و در حركت انگشتان تاثيرات مثبت و معنادار داشته است (0/05 P).نتيجه‌گيري: كودكان طيف اتيسم در افغانستان از محروم‌ترين كودكان طيف اتيسم در دنيا هستند كه هيچ برنامه و نهادي براي شناسايي، درمان، مراقبت و حمايت از آنها وجود ندارد. بنابراين، دست‌كم مي‌توان با مداخلات و تمرينات جانبي به توانايي، سازگاري و هماهنگي اعضاي بدن آنها كمك كرد.