مروري بر پژوهش‌هاي نوايِ گفتار عاطفي انجام‌ شده با استفاده از تكنيك‌ پتانسيل وابسته به رويداد و تصويربرداري تشديد مغناطيسي كاركردي و معرفي پايگاه‌ دادۀ گفتارِ عاطفي زبان فارسي (Persian ESD)

مقدمه: نواي گفتار ابزارِ انتقال اطلاعات زباني و عاطفي است كه بدون آنها‌ ارتباط كلاميِ مؤثر امكان‌پذير نيست. پژوهش حاضر مي‌كوشد با مرور پژوهش‌هاي انجام‌ شده در زمينۀ نواي عاطفي با به ‌كارگيري روش ‌هاي تصويربرداري عصبي و ثبت سيگنال‌هاي مغزي وابسته به رويداد و با توجه به يافته‌هاي اين پژوهش‌ها گزارش كند كه هنگام پردازش نواي عاطفي كدام مناطق مغز فعال هستند و سازوكار درك نواي عاطفي چگونه است. روش كار: براي دست يابي به اين هدف، مطالعاتي كه از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۱ در پايگاه‌هاي اطلاعاتي معتبر PubMed وGoogle Scholar منتشر شده‌ بودند و بر پايۀ دو روش نام برده و نيز با استفاده از جملات به عنوان محرك، آزمودني‌هاي سالم را بررسي كرده بودند، انتخاب و به ‌صورت نظام‌مند مرور شدند. در بخش دوم اين نوشتار براي نخستين بار به زبان فارسي مراحل طراحي، ساخت و رواسازي «پايگاه‌ دادۀ گفتارِ عاطفي زبان فارسي (Persian ESD)» شرح داده شده است.   يافته‌ها: فعاليت مغز هنگام پردازش نواي گفتار به منطقه‌اي خاص در نيمكرۀ راست مغز محدود نمي‌شود. بلكه در نواحي مشخصي فعاليت همزمان دو نيمكره مشاهده مي‌گردد. پردازش نواي گفتار زبان‌شناختي و عاطفي سازوكارهاي متفاوتي دارند. نتيجه‌ گيري: سازوكار عصبي مغز در هنگام پردازش نواي گفتار به عواملي مانند درجۀ دشواري تكليف آزمايش، كيفيت محرك‌ها و چگونگي طراحي و اجراي آزمايش بستگي دارد. دسترسي به ابزارهاي پژوهشي رواسازي شده براي ارزيابي نواي گفتار از ملزومات مطالعۀ عصب‌شناختي گفتار‌ عاطفي‌ است.