تأثير رهبري كارآفرينانه بر رفتار نوآورانه كاركنان: نقش جو نوآوري و جو اخلاقي

امروزه با افزايش رقابت و تغييرات سريع كسب‌وكارها، نوآوري براي هر سازماني ضروري است. يك عامل مهم و تعيين‌كننده در افزايش نوآوري سازمان و كسب مزيت رقابتي، رفتار نوآورانه كاركنان است. در اين ميان، رفتار رهبران سازمان و جو محيط كاري اهميت حياتي در پرورش رفتارهاي نوآورانه كاركنان دارند. در اين راستا، هدف از اجراي اين پژوهش بررسي تأثير رهبري كارآفرينانه بر رفتار نوآورانه كاركنان با نقش ميانجي جو نوآوري و جو اخلاقي بود. پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و به لحاظ شيوه جمع‌آوري اطلاعات جزء پژوهش‌هاي توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري را كاركنان شركت‌هاي كوچك‌و‌متوسط دانش‌بنيان آذربايجان شرقي تشكيل دادند. حجم نمونه با استفاده از نرم‌افزار G-Power 3.1 تعداد 134 نفر محاسبه شد و نمونه‌گيري به روش در دسترس انجام گرفت. داده‌هاي پژوهش با استفاده از پرسشنامه استاندارد جمع‌آوري شدند. روايي پرسشنامه با استفاده از پانل متخصصان و پايايي آن با استفاده از آلفاي كرونباخ تأييد شد. آزمون فرضيه‌ها هم با استفاده از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري و نرم‌افزار Smart PLS 4 انجام شد. نتايج نشان داد كه رهبري كارآفرينانه تأثير مثبت و معناداري بر رفتار نوآورانه كاركنان دارد. همچنين، نقش ميانجي متغيرهاي جو نوآوري و جو اخلاقي در رابطه بين رهبري كارآفرينانه و رفتار نوآورانه كاركنان تأييد شد. نتايج پژوهش دستاوردهاي مهمي را براي مديران شركت‌هاي كوچك‌ومتوسط كه به‌دنبال راه‌هايي براي افزايش رفتار نوآورانه در كاركنان شركت هستند ارائه مي‌دهد.