تأثير 8 هفته تمرين همزمان بر سطوح آيريزين و BDNF پلاسمايي در مردان ميانسال داراي اضافه وزن

هدف پژوهش حاضر، بررسي اثر 8 هفته تمرين همزمان بر سطوح آيريزين و عامل رشدي مشتق از مغز (BDNF) پلاسمايي در مردان ميانسال داراي اضافه وزن بود. 20 مرد ميانسال سالم با ميانگين سني 7.5 ± 51.3 سال به طور تصادفي به دو گروه تمرين (تعداد = 10 نفر) و كنترل (تعداد = 10 نفر) تقسيم شدند. آزمودني هاي گروه تمرين در 8 هفته برنامه تمرين همزمان شركت كردند. برنامه تمرين همزمان شامل 10 دقيقه گرم كردن، 25 دقيقه تمرينات هوازي، 30 دقيقه تمرينات مقاومتي و 5 دقيقه سرد كردن بود. نمونه هاي خوني پيش از شروع مطالعه و 48 ساعت پس از آخرين جلسه تمريني جمع آوري شد و سطوح آيريزين و BDNF پلاسمايي با تست الايزا مورد اندازه گيري قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون t استفاده شد. نتايج نشان داد كه سطوح آيريزين و BDNF پلاسمايي در گروه تمرين در مقايسه با پيش آزمون افزايش معني داري يافته است (0.001 ≥ P). همچنين، مقايسه بين گروه تمرين با گروه كنترل در پس آزمون حاكي از بالا بودن سطوح پلاسمايي آيريزين و BDNF در گروه تمرين همزمان بود (0.001 ≥ P). به‌علاوه، ارتباط مثبت معني داري بين تغييرات سطوح آيريزين و BDNF پلاسمايي وجود داشت (0.01 p، 0.569=r). به نظر مي رسد تمرين همزمان مي تواند با تنظيم مثبت سطوح آيرزين و BDNF در مردان ميانسال داراي اضافه وزن با اثرات مخرب افزايش سن و پيري مقابله نمايد.