بررسي تناسب آوايي‌ ـ محتوايي (فنوسمانتيك) در تصويرپردازي نمونه‌هايي از آيات‌ سوره سجده

آوا، يكي از عوامل اثرگذار در خلق تصويرهاي هنري قرآن كريم است كه تناسب عميق آن با محتوا، رمزگشاي دلالات و گزاره‌هاي متن است و اين همسويي آوا (فونتيك) و معنا (سمانتيك)، سطوح معرفتي جديدي را به روي مخاطب مي‌گشايد كه با هر تغيير در واج‌ها، هجاها، واژگان و بافت موسيقايي، متغيّرهاي معنايي نيز دستخوش تغيير مي‌شوند و تصوير جديدي از طريق اين رهيافت‌هاي صوتي شكل مي‌گيرد؛ به همين منظور، تناسب آوايي و محتوايي كه در زبان‌شناسي از آن با عنوان «فنوسمانتيك» بحث مي‌شود، با استفاده از روش تحليلي‌توصيفي در حيطه اين پژوهش قرآني قرار گرفته و مطابقت حروف، حركات، واژگان و ضرب آهنگ آيات سوره سجده با معاني بررسي و مشخص شده است؛ هركدام از اين آواها در سوره سجده به خوبي در نقش خود قرار گرفته‌اند؛ به گونه‌اي كه آوا تحت لواي معنا از كوچكترين جزء به كل بافت سرايت مي‌كند و يك همپوشاني آوا‌يي و معنايي متناسب با موضوع محوري، نقش تصاوير سوره را برجسته مي‌كند.