رفتار سرمايه در گردش شركت‎ها تحت ركود اقتصادي: شواهدي از بازار سرمايه تهران

در اقتصاد پرچالش كنوني با فشارهاي فزاينده محيطي و منابع خارجي محدود، دارايي‌ها و بدهي‌هاي جاري يعني سرمايه در گردش بنگاه‌هاي اقتصادي از اهميت فزاينده‌اي برخوردار است و سرمايه در گردش بنگاه‌هاي اقتصادي مي‌تواند به عنوان يك مزيت رقابتي براي آن‌ها محسوب شود. سرمايه در گردش شركت به مجموعه مبالغي مي‌باشد كه در دارايي‌هاي جاري سرمايه‌گذاري مي‌شود. سرمايه در گردش به‌عنوان نيرويي حيات‌بخش براي هر واحد اقتصادي به‌شمار مي‌رود و بايد به مديريت آن به‌عنوان عملكرد مهمي‎در مديريت‌ توجه شود. هدف اين پژوهش، بررسي و تحليل رفتار سرمايه در گردش شركت‌ها تحت ركود اقتصادي در بازار سرمايه تهران است. بدين منظور اطلاعات شركت‌ها در فاصلۀ زماني 10 ساله از 1391 تا 1400 بررسي و 110 شركت انتخاب شد. به منظور آزمون فرضيه‌هاي پژوهش از روش رگرسيون چند متغيره صورت گرفته است. نتايج نشان داد كه ركود اقتصادي بر اجزاي مديريت سرمايه در گردش تاثير معناداري دارد، در حالي كه شوك وارده از بخش توليد با در نظر گرفتن نقش محدوديت مالي بر آنها تاثيرگذار نيست. نتايج همچنين نشان داد كه ركود اقتصادي بر نسبت سرمايه در گردش اثر مثبت و بر چرخه تبديل وجه نقد تاثير منفي دارد و نهايتا اينكه ركود اقتصادي ضمن اينكه بر عملكرد اثر منفي دارد، عملكرد نيز تحت تاثير شوك وارده از بخش توليد با نقش تعديلي محدوديت مالي قرار دارد.