بررسي مفهومي طولاني بودن آرزوها با تأكيد بر فرايند مهار آن در سيرۀ‌ علوي

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي طولاني بودن آرزوها در بين دانشجويان با تأكيد بر فرايند مهار آن در سيرۀ علوي انجام شد. روش: روش تحقيق بر پايۀ داده‌هاي كتابخانه‌اي و ميداني استوار بود. جامعۀ آماري شامل تمامي دانشجويان دانشگاه علامه طباطبايي بودند. براي اين منظور، تعداد 216 نفر از دانشجويان به روش نمونه‎گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي اين پژوهش در بخش كتابخانه‌اي، منابع دست اول اسلامي و در بخش ميداني، شاخص «آرزو» گروزت و همكاران(2005) بودند. يافته‌ها: نتايج بخش ميداني نشان داد كه شكاف بين ميانگين اهميت و احتمال دستيابي در تمامي حوزه‌هاي آرزوهاي زندگي و ابعاد آن براي دانشجويان معنادار است؛ يعني مي‌توان نتيجه گرفت كه اهداف براي دانشجويان مهم‌اند، اما شانس رسيدن به اين اهداف براي آنان زياد نيست كه اين امر به معناي طول أمل مي‌باشد. نتيجه‌گيري: مرور منابع نشان داد كه مهار و درمان طول أمل طي سه مرحلة متوالي صورت مي‌گيرد: در مرحلة اول، انسان بايد به نگرش صحيح نسبت به‌خود، جهان پيرامون و خالق يكتا دست يابد. در مرحلة دوم، به گزينش و ارزيابي آرزوها اقدام كند و آرزوهاي گزينش‌شده را به اهداف قابل دسترس تبديل سازد. در مرحلة سوم، به برنامه‌ريزي و تلاش براي رسيدن به اهداف خود مبادرت ورزد و از اتلاف وقت پرهيز كند.