ارائۀ مدل بازخورد عملكرد سازنده به كاركنان دانشي (مورد مطالعه: اعضاي هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي)

هدف: بازخورد مدتهاست كه به عنوان يكي از مؤثرترين راهبردهاي آموزشي براي تقويت يادگيري، حمايت شده است. به عبارتي؛ بازخورد زيربناي بسياري از پيشرفتهاي مهم در حوزۀ آموزش است. در اين راستا، ارائۀ مدل بازخورد عملكرد سازنده به اعضاي هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي كه مصداق بارز كاركنان دانشي‌اند، هدف اصلي پژوهش در نظر گرفته شد. روش: پژوهش حاضر به لحاظ مباني فلسفي، در زمرۀ پاراديم تفسيري قرار گرفت و داراي رويكرد استقرايي- قياسي بود. راهبرد پژوهش، نظريۀ داده‌بنياد چندگانه(نسخۀ گلدكل و كرونهلم)، و ابزار گردآوري، اطلاعات مصاحبه‌هاي نيمه ساختاريافته انتخاب شد. ويژگي‌هاي مشاركت‌كنندگان پژوهش بر اساس روش نمونه‌گيري نظري، 30 نفر بود. تجزيه و تحليل اطلاعات با استفاده از كدگذاري استقرايي(خلق مفاهيم مقوله‌ها)، كدگذاري محوري و كدگذاري انتخابي(خلق نظريه) صورت گرفت. در نهايت براي ارزيابي كيفيت پژوهش، از شاخصهاي ده‌گانۀ مقبوليت استفاده شد. يافته‌ها: يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد كه مدل بازخورد عملكرد سازندۀ اعضاي هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي، بازخورد تعاملي است و عواملي همانند شرايط علّي و موانع مرتبط با دانشجو، استاد و سيستم ارزشيابي دانشگاه در آن تأثيرگذارند و با استفاده از تسهيلگرها مي‌تواند به نتايج و پيامدهاي فردي و سازماني منجر شود. نتيجه‌گيري: بهترين سبك ارائۀ بازخورد براي اعضاي هيئت علمي كه بتواند ضمن بهبود و ارتقاي عملكردشان، پذيرش آنان را در دريافت بازخورد بالا برده و مقاومت آنها را كاهش دهد، مدل بازخورد تعاملي است. در انتهاي مقاله ضمن اشاره به محدوديتهاي پژوهش پيشنهادهايي براي تحقيقات آتي ارائه شده است.